Την 1η Μαρτίου) 1953 ο Joseph Stalin έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε. Ο θάνατος του κατά την επίσημη εκδοχή καταγράφηκε στις 5 Μαρτίου 1953, γιατί υπάρχουν ενδείξεις ότι οι υφιστάμενοι δεν τολμούσαν να μπουν στο δωμάτιο, όπου ήταν κλειδωμένος.
Το τέλος του Joseph Vissarionovich Dzhugashvili (Stalin), σηματοδότησε και το τέλος μιας από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας και της κομμουνιστικής χίμαιρας. Ως ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, ο Stalin κυβέρνησε με σιδηρά πυγμή, εφαρμόζοντας ένα καθεστώς τρόμου που κόστισε τη ζωή εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων. Οι θηριωδίες κατά του πληθυσμού και οι πολιτικές δολοφονίες των αντιπάλων του που διέταξε, αποτέλεσαν μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής καταστολής, που στόχευε στη διατήρηση της απόλυτης εξουσίας του.
Η περίοδος του Stalin χαρακτηρίστηκε από τις Μεγάλες Εκκαθαρίσεις (1936-1938), κατά τις οποίες χιλιάδες κομμουνιστές, αξιωματούχοι, στρατιωτικοί και απλοί πολίτες εκτελέστηκαν ή εξορίστηκαν στα Γκούλαγκ, τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, όπου οι περισσότεροι πέθαναν απο κακουχίες.
Οι δίκες ήταν θεατρικές, βασισμένες σε ψευδείς καταθέσεις και εξαναγκασμένες ομολογίες. Επιπλέον, η πολιτική της συλλογικοποίησης της γεωργίας προκάλεσε την Πείνα της Ουκρανίας (1932-1933), γνωστή ως “Χολοντομόρ”, που κόστισε τη ζωή περίπου 4 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Ο θάνατος του Stalin έφερε ανάμεικτα συναισθήματα: ανακούφιση για πολλούς που υπέφεραν υπό τον τυραννικό του ζυγό, αλλά και αβεβαιότητα για το μέλλον της Σοβιετικής Ένωσης. Η κληρονομιά του παραμένει μια σκοτεινή υπενθύμιση των κινδύνων του κομμουνισμού, της απόλυτης εξουσίας και της καταστολής.
