Στις 26 Φεφρουαρίου 1822, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, η Χαλανδρίτσα της Αχαΐας βίωσε μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας της. Οι Οθωμανοί, σε μια προσπάθεια να καταστείλουν την επαναστατική δράση στην περιοχή, επιτέθηκαν βάναυσα στην πόλη. Περίπου 2.000 Οθωμανοί στρατιώτες εισέβαλαν στη Χαλανδρίτσα, προκαλώντας ανείπωτη καταστροφή. Η λεηλασία και ο εμπρησμός που ακολούθησαν άφησαν την πόλη σε ερείπια, ενώ οι κάτοικοι αντιμετώπισαν τραγικές συνέπειες.
Η επίθεση δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική ενέργεια, αλλά μια πράξη εκδίκησης εναντίον του επαναστατικού πνεύματος που ανέδειξε η περιοχή. Οι Οθωμανοί πυρπόλησαν σπίτια, εκκλησίες και δημόσια κτίρια, αφήνοντας πίσω τους καπνούς και στάχτες. Πολλοί κάτοικοι σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ άλλοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα πάντα για να σωθούν. Η Χαλανδρίτσα, που ήταν μια ακμάζουσα κωμόπολη, μετατράπηκε σε ένα θέατρο τρόμου και απελπισίας.
Αυτή η τραγική συμβολή της Χαλανδρίτσας στην Επανάσταση του 1821 θυμίζει το υψηλό κόστος της ελευθερίας. Η πόλη, αν και καταστράφηκε, έδειξε την ανδρεία και την ανθεκτικότητα των κατοίκων της, που συνέχισαν να αγωνίζονται για την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Η μνήμη αυτών των γεγονότων παραμένει ζωντανή, ως απόδειξη της θυσίας και της ανδρείας των ανθρώπων που πολέμησαν για την ελευθερία.
Στις επόμενες ημέρες Ελληνικές δυναμεις υπό τον Θεόδωρο και Γενναίο Κολοκοτρώνη, προχώρησαν στη πολιορκεία και κατάληψη των Πατρών.
