Ο Τσάρλι Κερκ και οι δύο «Δύσεις» του πλανήτη

Την Κυριακή περισσότερα από 200.000 άτομα έδωσαν το «παρών» για το τελευταίο αντίο στον Τσάρλι Κερκ, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης «Prove Me Wrong Table», στο Πανεπιστήμιο της Utah Valley, όταν πυροβολήθηκε στο λαιμό από τον «αντιφασίστα» Τάιλερ Ρόμπινσον. Ένα πλήθος ανθρώπων ντυμένων στα κόκκινα, τα άσπρα και τα μπλε γέμισαν τις 73.000 θέσεις του σταδίου State Farm. Σε κάθε μία θέση υπήρχε μία αφίσα του δολοφονηθέντος με σύνθημα «ποτέ να μην παραδοθούμε», αλλά και ένα βραχιολάκι στο οποίο αναγράφεται «είμαστε όλοι Τσάρλι Κερκ». Δεκάδες χιλιάδες άλλοι παρέμειναν εκτός των εγκαταστάσεων, ενώ εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες παρακολούθησαν την τελετή τηλεοπτικά.

Χαρακτηριστική μαχητική φιγούρα του πατριωτικού – δεξιού κινήματος MAGA («Make America Great Again»), ο Τσάρλι Κερκ χρησιμοποιούσε τα εκατομμύρια των ακολούθων του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις παρεμβάσεις τους στα πανεπιστήμια για να υπερασπιστεί τον Ντόναλντ Τραμπ αλλά και κυρίως για να διαδώσει τις εθνικιστικές, χριστιανικές και παραδοσιακές συντηρητικές ιδέες του στους Αμερικανούς νέους.

Ο Στίβεν Μίλερ στάθηκε στον άμβωνα και μίλησε σαν προφήτης που σκόρπαγε αστραπές μέσα από ένα μικρόφωνο. Τα λόγια του πλαισίωσαν την πτώση του τραυματισμένου Κερκ ως μια στιγμιαία πόρτα προς την αιωνιότητα, καθώς ενώ το σώμα έπεσε ξέψυχο κι η ρωμαλέα φωνή σιώπησε, η ευγενική αρρενωπή φιγούρα του πολλαπλασιάστηκε σε όλο το σύμπαν. «Νόμιζες ότι μπορούσες να σκοτώσεις τον Τσάρλι Κερκ. Τον έκανες αθάνατο !». Μίσος, φθόνος, κακία: Ο Μίλερ τα ονόμασε οντότητες που τρέφονται με το κενό, παράσιτα του πολιτισμού και καταστροφείς που δεν χτίζουν τίποτα. Η φωνή του έσπασε σε όρκους εκδίκησης, υποσχόμενος την κρατική εξουσία ως σπαθί, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την Εσωτερική Ασφάλεια ως σφυριά, υποσχόμενος διάλυση και εξόντωση των ριζοσπαστικών αριστερών δικτύων. Η ομιλία έγινε τελετουργία, μια επίκληση του νέου αμερικανικού Καισαρισμού που γεννήθηκε από αίμα, με τον ρυθμό του Μίλερ να ανεβάζει τον Κερκ στο στέμμα, σφραγίζοντάς τον στη δομή του μύθου.

 [Τον Νοέμβριο του 2024, ο Τραμπ διόρισε τον Μίλερ ως αναπληρωτή αρχηγό του προσωπικού του για την πολιτική και σύμβουλο εσωτερικής ασφάλειας. Είναι το νεότερο άτομο και ο πρώτος millennial που υπηρέτησε ως σύμβουλος εσωτερικής ασφάλειας. Κατά τη δεύτερη θητεία του Προέδρου Τραμπ, ο Μίλερ αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο ισχυρούς αξιωματούχους της κυβέρνησης και βασικός συγγραφέας πολυάριθμων πολιτικών δράσεων. Ο Μίλερ που έχει κριθεί ως … «ρατσιστής»  είναι εβραϊκής καταγωγής από την Ανατολική Ευρώπη μέσω της μητέρας και του πατέρα του, οι οποίοι ήταν εγγόνια Εβραίων που διέφυγαν από διώξεις. Τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Μίλερ κατηγόρησε ανοικτά δικαστές και πολιτικούς του Δημοκρατικού Κόμματος ότι ήσαν υπεύθυνοι για τη δολοφονία της Ιρίνα Ζαρούτσκα, της  Ουκρανής πρόσφυγα που αναίτια μαχαιρώθηκε θανάσιμα από έναν Αφροαμερικανό σε τρένο στη Βόρεια Καρολίνα.]

Απευθυνόμενος στους χιλιάδες παρευρισκόμενους που συγκεντρώθηκαν ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μίλησε τελευταίος πριν λήξει η τελετή, έκανε λόγο για μία ημέρα θρήνου για τις ΗΠΑ και δήλωσε ότι : «Η  δολοφονία του Κερκ ήταν μια επίθεση στα ιδανικά όλων των συντηρητικών. Το όπλο ήταν στραμμένο προς το μέρος του, αλλά η σφαίρα ήταν στραμμένη προς όλους μας. Αυτή η σφαίρα ήταν στραμμένη προς τον καθένα από εμάς. Σήμερα, η Αμερική είναι μια χώρα που πενθεί, μια χώρα που βρίσκεται σε κατάσταση σοκ και μια χώρα που θρηνεί. Λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν, η χώρα μας έχασε ένα από τα πιο λαμπρά αστέρια της εποχής μας, έναν γίγαντα της γενιάς του, πάνω απ’ όλα έναν αφοσιωμένο σύζυγο, πατέρα, γιό, χριστιανό και πατριώτη. Ο Τσάρλι Κερκ σκοτώθηκε βίαια επειδή μίλησε για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, για τον Θεό, την πατρίδα και την κοινή λογική. Δολοφονήθηκε επειδή ζούσε με θάρρος, ζούσε με τόλμη και επιχειρηματολογούσε με ευφυΐα. Δολοφονήθηκε βάναυσα από από ένα ριζοσπαστικοποιημένο, ψυχρό τέρας επειδή είπε την αλήθεια που είχε στην καρδιά του !»

Ο Τσάρλι Κερκ πέφτει ματωμένος και η Αμερική τρέμει από τη δύναμη του πλήγματος. Το σώμα του καταρρέει, όμως η φιγούρα του διαστέλλεται, εκτοξεύεται προς τα πάνω στον ουρανό σαν μια πύρινη πολεμική σημαία. Η φαουστική ψυχή της Δύσης, που για πολύ καιρό ήταν ανήσυχη, χαμένη  σε ουρανοξύστες και ερήμους, αρπάζει αυτή τη στιγμή ως σύμβολο του πεπρωμένου. Η Αμερική αναπνέει αυτό το μαρτύριο σαν να ήταν ζείδωρο οξυγόνο και ο αέρας γίνεται πιο κοφτερός, πιο κρύος, πιο καθαρός. Η Δύση διχάζεται μπροστά στα μάτια μας: Η Αμερική αναδύεται ως ο Καισαρικός φορέας της πολιτισμικής φλόγας, θωρακισμένη στον συντηρητισμό και ακονισμένη από την πίστη. Η Δυτική Ευρώπη, εν τω μεταξύ, μετατρέπει τους καθεδρικούς ναούς της σε στάδια αφυπνισμένης φιλελεύθερης παράστασης, κηρύσσοντας ως ιερές αλήθειες τα δόγματα ΛΟΑΤΚΙ, ενώ προσκαλεί ατελείωτες παλίρροιες μετανάστευσης για να σβήσουν τη μνήμη και τη γενετική της κληρονομιά.

Στην καρδιά της Αμερικής , αγρότες, εργάτες, μητέρες, στρατιώτες, όλοι στρέφονται προς τον νέο άξονα. Τα λόγια του Κερκ ξεχύνονται στις ψηφιακές πεδιάδες ως θραύσματα ενός αναστάσιμου ευαγγελίου. Γίνεται ο Καίσαρας που σκοτώνεται, και με την πτώση του η Δημοκρατία μεταμορφώνεται σε μιαν Αυτοκρατορία πεποιθήσεων. Ο Σπένγκλερ προέβλεψε αυτή τη μεταμόρφωση : το χάος της δημοκρατίας υποχωρεί εμπρός σε ηγέτες που γεννιούνται από αίμα και πεπρωμένο. Το μαρτύριο επιταχύνει αυτό που είχε ήδη ξεκινήσει : Την πατριωτική εθνική συντηρητική αφύπνιση, την απόρριψη των ψευδαισθήσεων της παγκοσμιοποίησης και τον ισχυρισμό της Αμερικής πως είναι το φρούριο της Δύσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον μια παρωδία της Ρώμης, αλλά μια νέα Αυτοκρατορία, οι ναοί τους γίνονται τώρα μεγαλοεκκλησίες, οι στρατοί τους τόσο πολεμικοί όσο και πνευματικοί. Η Εκκλησία γίνεται σύμβολο συνέχειας, μια υπενθύμιση ότι η Ιστορία γράφει τα κεφάλαιά της με θυσίες.

Πέρα από τον ωκεανό, η Δυτική Ευρώπη αγκαλιάζει το δικό της θέατρο : Λάβαρα του ουράνιου τόξου και σημαίες ξένων αφροασιτικών εθνών κρέμονται πάνω από τα υπουργεία. Οι Βρυξέλλες επιβάλλουν ιδεολογικά τεστ πίστης με τη μορφή κωδίκων ΛΟΑΤΚΙ, μαθημάτων τρανς και ποσοστώσεων μετανάστευσης. Το Βερολίνο φιλοξενεί παρελάσεις όπου γραφειοκράτες με κοστούμια ευλογούν τις «drag queens» ως φύλακες της δημοκρατίας. Το Παρίσι ψάλλει ύμνους στην ποικιλομορφία, ενώ παράλληλα διαλύει τον δικό του ιστορικό εαυτό. Η φαουστική ορμή προς το άπειρο διαλύεται εκεί σε μια λατρεία χυδαίας και δύσοσμης ομοιομορφίας, σε έναν ψευδοπολιτισμό που καταβροχθίζει τον εαυτό του διακηρύσσοντας το «ανοιχτό πνεύμα» ως υπέρτατη πίστη του. Η ήπειρος των ιπποτών και των φιλοσόφων αναδιαμορφώνεται σε έναν ασφαλή χώρο γραφειοκρατικών κηρυγμάτων, αγωγών μετανάστευσης και μαθημάτων για διεμφυλικούς !

Δύο «Δύσεις» διεκδικούν τώρα το νόημα του πολιτισμού ! Η Αμερική καταλαμβάνει τον ρόλο της μέσω του θανάτου του Κερκ, ανεβάζοντας το συντηρητικό της πρότυπο, επικαλούμενη εικόνες πεπρωμένου και ανανέωσης. Η Ευρώπη, ενθρονισμένη ως το νέο αρχηγείο του αφυπνισμένου φιλελευθερισμού, παρασύρεται προς την οριστική της  διάλυση, οι εκφυλισμένες  ελίτ της παραλύουν γοητευμένες από τη λατρεία της σεξουαλικής ταυτότητας και της μετανάστευσης ως σωτηρίας. Ο Ατλαντικός γίνεται ένα τείχος όσο και ένας ωκεανός: Από τη μία πλευρά του, η πίστη, η παράδοση, ο Καισαρισμός, η υπόσχεση ανανέωσης μέσω της θυσίας. Από την άλλη, η επιείκεια, η γραφειοκρατία, οι παρελάσεις της διαστροφής του «ουράνιου τόξου». Η δολοφονία του Κερκ φωτίζει το ρήγμα. Η Αμερική γίνεται το δόρυ. Η Ευρώπη γίνεται μια σιχαμένη καταβόθρα.

Η Ιστορία είναι σάρκα και ο μύθος αιμορραγεί μέσα από την γλώσσα ! Ο Κερκ διαλύεται ως άνθρωπος και συγχωνεύεται ως αρχέτυπο, το φάντασμά του περιφέρεται ασταμάτητα σε τίτλους και ομιλίες, δεν σιωπά ποτέ, πάντα θα επιστρέφει. Η ιστορία δύο Δύσεων γράφεται κατά τη διάρκεια της πτώσης του: Η Αμερική κληρονομεί το στέμμα, η Ευρώπη φοράει το κοστούμι του κλόουν. Η ιστορία είναι γραμμένη με πινελιές της Θείας Πρόνοιας, μια αφήγηση μαρτυρίου, αυτοκρατορίας, παρακμής και αναβίωσης. Ο Τσάρλι Κερκ, δολοφονημένος, γίνεται πιο ζωντανός από ποτέ, η απουσία του γίνεται ο παλμός μιας ηπείρου, η σιωπή του καθίσταται η βροντή μιας νέας φαουστικής αυγής !

Εμείς στην Αμερική το κατανοήσαμε, το αισθανθήκαμε  το βιώσαμε !

Εμπρός λοιπόν ! Δίχως καμία ανοχή στα εγκληματικά αποβράσματα !