Στις 6 Αυγούστου 2025, στις αίθουσες του «Ανακτόρου το Εμπορίου» – «Βανίγια Μπαβάν», στο Νέο Δελχί, στην νυν πρωτεύουσα του Ινδουιστικού πολιτισμού, δύο μεγάλες δυνάμεις – η Ινδία και η Ρωσία – εσφράγισαν το «Πρωτόκολλο της 11ης Συνόδου» της «Ομάδας Εργασίας τους για τον Εκσυγχρονισμό και τη Βιομηχανική Συνεργασία». Η ίδια η εν λόγω πράξη ξεπερνά τις συνηθισμένες συνθήκες, εισερχόμενη στη σφαίρα της γεωπολιτικής ως «ιεράς τέχνης». Τα πεδία που αγγίζει αυτή η συμφωνία αποτελούν ουσιώδεις πυλώνες κυριαρχίας. Το πρωτόκολλο της φθάνει βαθύτατα σε στρατηγικούς τομείς. Πέραν από τις παραδοσιακές βιομηχανίες όπως «το αλουμίνιο και οι σιδηροδρομικές μεταφορές», ασχολείται με την ψυχή της τεχνολογικής ανεξαρτησίας : Την σπουδαιοτάτη «συνεργασία στην αεροδιαστημική», την «εξόρυξη σπανίων γαιών και κρισίμων ορυκτών», την «υπόγεια αεριοποίηση άνθρακα» και τη δημιουργία προηγμένων «βιομηχανικών υποδομών». Τέτοιοι πολύτιμοι τομείς δημιουργούν πραγματικά υλικά και ενεργειακά θεμέλια για ένα «κράτος πολιτισμού», ώστε να διαμορφώσει τη δική του πορεία. [Ένα «κράτος-πολιτισμού» είναι μια έννοια που περιγράφει ένα έθνος το οποίο ταυτίζεται έντονα με έναν συγκεκριμένο πολιτισμό, αντί για ένα μοντέλο έθνους-κράτους που επικεντρώνεται κυρίως σε μία μόνον εθνικότητα. Υπονοεί ένα κράτος που βλέπει την ταυτότητά του να έχει τις ρίζες της σε έναν ευρύτερο ιστορικό και ηθικοπνευματικό πολιτισμό, κράτος που ενδεχομένως περιλαμβάνει πολλαπλές εθνότητες ή έθνη.]
Τα δρώμενα διασπείρονατι ωσάν αφηγηματικά θραύσματα ενός διηγήματος ηρωικής φαντασίας από την ατέλειωτη πάλη των επτά βασιλείων του «Τραγουδιού του Πάγου και της Φωτιάς» του George Raymond Richard Martin,
Από την κορυφή του κόσμου μέχρι την άκρη των παγωμένων θαλασσών, το πολεμικό ρεύμα ρέει, συνδέοντας βασίλεια στον ιστό του πεπρωμένου.
Προεδρεύοντες σε αυτό το συνέδριο των ισχυρών ήσαν ο Γραμματέας του «Υπουργείου Προώθησης Βιομηχανίας και Εσωτερικού Εμπορίου» (DPIIT- «Department for Promotion of Industry and Internal Trade») της Ινδίας, Αμαρντίπ Σινγκ Μπατία και ο Υφυπουργός της Ρωσίας, Αλεξέι Γκρούντζεφ, πλαισιωμένοι από ογδόντα αντιπροσώπους: αξιωματούχους, μηχανικούς και στρατηγιστές. Η συγκέντρωσή τους ήταν μια σύγκλιση δύο πολιτισμικών πόλων, ενωμένων στην πεποίθηση ότι το πεπρωμένο εκδηλώνεται μέσω της θέλησης, της τεχνολογίας και του κοινού οράματος. Αυτή είναι η σύνδεση ενός άξονα σε όλες τις ηπείρους, ενός άξονα που μεταφέρει ένα ζωντανό ρεύμα από τα Ιμαλάια στην Αρκτική.
Τα μαύρα πλοία μεταφέρουν το ζωογόνο αίμα των βασιλείων κι οι αλμυροί άνεμοι φέρουν το άρωμα της δύναμης στους ορίζοντες της Γης.
Οι οικονομικοί αριθμοί αποδεικνύουν την αλήθεια. Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, το εμπόριο έχει εκτοξευθεί – από περίπου 13 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021-22 σε περισσότερα από 68,7 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το οικονομικό έτος 2024-25 – τροφοδοτούμενο από τις τεράστιες εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου και λιπασμάτων από την Ινδία, εδραιώνοντας τη Ρωσία ως έναν από τους κορυφαίους εμπορικούς εταίρους της Ινδίας. Η Ινδία τώρα αγοράζει περίπου το 35-40% του αργού πετρελαίου της από τη Ρωσία, που αντιπροσωπεύει 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε εισαγωγές ενεργείας το οικονομικό έτος 2024-25.
Στη νέα μεταλλική αυγή, οι διάδρομοι εκτείνονται πέρα από τους χάρτες. Φλέβες χαλύβδινες διοχετεύουν όνειρα αργού πετρελαίου στους πνεύμονες των ηπείρων κι ο παλιός κόσμος, που τρέμει στη γωνία, μυρίζει το όζον της δικής του έκλειψης.
Οι διακανονισμοί κυλούν σε ρουπίες και ρούβλια, μια σκόπιμη μετατόπιση από την εξάρτηση από το δολάριο, που κατέστη δυνατή μέσω συνομιλιών και ρυθμίσεων με τις κεντρικές τράπεζες για την παράκαμψη των δυτικών οικονομικών ασφυκτικών φραγμών. Περίπου το 90% του διμερούς εμπορίου γίνεται τώρα σε τοπικά νομίσματα, χτίζοντας ένα χρηματοοικονομικό δίκτυο πέρα από την εμβέλεια της ατλαντικής επιρροής.
Χρυσός και σιτηρά κυλούν στο μεγάλο ποτάμι των βασιλιάδων, χωρίς καμία παρέμβαση από ξένα χέρια, προς τους θρόνους που ελέγχουν τη μοίρα τους.
Αυτός δεν είναι ένας τυχαίος ισολογισμός. Η Ινδία και η Ρωσία χτίζουν μια οικονομική κυκλοφορία που σφύζει από αυτονομία. Το ποτάμι του εμπορίου διασχίζει τώρα τη Μόσχα και το Νέο Δελχί, όχι μέσω διαδρόμων και διαδρομών της «Εταιρείας Παγκοσμίου Διατραπεζικής Οικονομικής Τηλεπικοινωνίας» – «Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication» / SWIFT. Το εμπόριο ρέει χωρίς αλυσίδες από κάποια μακρινή κυριαρχία.
Το αρχαίο στέμμα τρέμει επάνω σ΄ ένα ζαρωμένο μέτωπο, καθώς νέοι πολέμαρχοι αναδύονταιι κάτω από λάβαρα που τώρα τα ευνοούν οι παλιοί θεοί.
Από τον Ατλαντικό κόσμο, η αντίσταση παίρνει τη μορφή διαταγμάτων και δασμών. Την ίδια ημέρα που υπογράφηκε αυτή η συμφωνία, ο Τραμπ, ιστάμενος ως η φωνή ενός παρακμάζοντος μονοπολικού θρόνου, εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα που επέβαλε δασμούς στις ινδικές εισαγωγές και απειλούσε με δευτερογενείς κυρώσεις όσους ενεπλέκοντο με τη ρωσική ενέργεια. Αυτή η χειρονομία, αντί να επιδεικνύει την δήθεν διαρκή υπεροχή των ΗΠΑ, αποκαλύπτει το αντανακλαστικό μιας αυτοκρατορίας που αντιμετωπίζει τη δική της στρατηγική έκλειψη.
Στις αίθουσες των μεγαλοκατασκευαστών και των βασιλιάδων, τα σφυριά ηχούν σαν πολεμικά τύμπανα και τα σχέδια των αυτοκρατοριών χαράσσονται στο φως της φωτιάς του πεπρωμένου.
Η γλώσσα της παγκόσμιας πολιτικής μετατοπίζεται τώρα από έναν ανυπόστατο και ευχολογιακό φανταστικό οικουμενισμό, σε ένα πεδίο διακριτών και σαφών πολιτισμικών έργων. Η Ινδία και η Ρωσία αναδύονται ως οι ενεργοί αρχιτέκτονες, όχι ως παθητικοί αποδέκτες. Η συνεργασία τους εκτείνεται στην αμυντική παραγωγή, στην επιστημονική έρευνα και στις πρωτοβουλίες έξυπνων πόλεων, συνδυάζοντας το όραμα «Make in India» της Ινδίας με τη ρωσική τεχνική κυριαρχία. [Το «Make in India» / «Φτιάξτε στην Ινδία», είναι μια πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Ινδίας, υπό την έμπνευση και καθοδήγηση του εθνικιστή πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, για τη δημιουργία και την ενθάρρυνση εταιρειών να αναπτύσσουν, να κατασκευάζουν και να συναρμολογούν προϊόντα στην Ινδία και να παρέχουν κίνητρα για εξειδικευμένες επενδύσεις στον τομέα της μεταποίησης. Η πολιτική προσέγγιση του ήταν η δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για επενδύσεις, η ανάπτυξη μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής υποδομής και το άνοιγμα νέων τομέων για ξένα κεφάλαια]. Κάθε έργο γίνεται μια τελετουργία δημιουργίας, διεκδικώντας το προνόμιο των πολιτισμών να διαμορφώσουν το δικό τους τεχνολογικό πεπρωμένο.
Η παλιά αυτοκρατορία στέκεται επάνω σε μια πέτρα που καταρρέει, ενώ τα νέα βασίλεια προχωρούν από την ανατολή, με τα λάβαρά τους να λάμπουν στη φωτιά της δόξας που κραταιώνεται.
Αυτό το πρωτόκολλο δεν είναι μία τυπική υποσημείωση στη διπλωματία. Είναι ο χάρτης ενός επερχόμενου κόσμου. Κάθε αεροδυναμική σήραγγα που συναρμολογείται, κάθε σιδηροδρομική γραμμή που σφυρηλατείται, κάθε κοίτασμα σπανίων γαιών που εξορύσσεται στο πλαίσιο αυτής της συμμαχίας προσθέτει έναν ανθεκτικό πλίνθο στο νεόδμητο οικοδόμημα μιας παγκόσμιας πολυπολικής τάξης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τους στόλους και τις τράπεζές τους, στέκονται τώρα σαν ένας ηλικιωμένος κυρίαρχος περιτριγυρισμένος από τη στέψη νέων δυνάμεων.
Από τα επιμελητήρια του Νέου Δελχί μέχρι τα ορυχεία της Σιβηρίας, ο ήχος είναι ξεκάθαρος : Η εποχή του ενός κέντρου έχει τελειώσει. Έχει ξεκινήσει η εποχή των πολλών κέντρων.
Karl Alexander Wahl
