H Ρωσία πρότεινε νέες απ’ ευθείας συνομιλίες με την Ουκρανία στην Κωνσταντινούπολη την Δευτέρα 2 Ιουνίου για να συζητηθούν οι όροι για κατάπαυση του πυρός, με τον όρο ότι αυτή η κατάπαυση θα χρησιμοποιηθεί πραγματικά για σοβαρές διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης, και όχι μόνο για να δώσει στην Ουκρανία μια ανάσα για να επανεξοπλιστεί, να ανασυνταχθεί και να ανανεώσει τα στρατεύματά της.
Έτσι, το ερώτημα είναι αν το Κίεβο και οι Ευρωπαίοι πρόθυμοι σύμμαχοι του ενδιαφέρονται πραγματικά για μια ειρηνική λύση στην σύγκρουση και θα απαντήσουν σε αυτήν, ή αν θα βρουν νέες δικαιολογίες για την συνέχιση του πολέμου που είναι για αυτούς η καλύτερη λύση από την κατάπαυση του πυρός.
Οι όροι της Ρωσίας για τον τερματισμό του πολέμου, αρχής γενομένης από μια κατάπαυση του πυρός, έχουν αλλάξει ελάχιστα από εκείνους που ίσχυαν πριν από την έναρξη της σύγκρουσης το 2022. Ποιοι είναι αυτοί; (Είναι δεδομένο ότι οι επαρχίες Λουχάνσκ, Ντονέτσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα που ήδη έχει καταλάβει στρατιωτικά θα αναγνωριστούν ως ρωσική επικράτεια, πέραν της Κριμαίας που ήδη έχει προσαρτηθεί στην Ρωσική Ομοσπονδία το 2014).
Η Μόσχα θέλει μια γραπτή δέσμευση από την Δύση ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ, το τέλος της επέκτασης της Συμμαχίας προς ανατολάς, την άρση των κυρώσεων, την απελευθέρωση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων και την προστασία του ρωσόφωνου πληθυσμού της Ουκρανίας σε μια μεταπολεμική κατάσταση. Προφανώς τα γεράκια στο ΝΑΤΟ δεν θέλουν να ακούσουν για αυτό, αλλά αυτές οι απαιτήσεις είναι απολύτως λογικές. Θυμίζουμε την βίαιη αντίδραση των ΗΠΑ που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξαφάνιση τον πληθυσμό της γης όταν η Σοβιετική Ένωση ανέπτυξε πυρηνικά όπλα μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις ακτές της, στην Κούβα, την δεκαετία του 1960. Ούτως η σημερινή Μόσχα έχει επίσης το δικαίωμα να αισθάνεται ότι απειλείται από την δυνατότητα δημιουργίας βάσεων εκτόξευσης πυραύλων του ΝΑΤΟ στα σύνορά της. Η Μόσχα θέλει επίσης το ΝΑΤΟ να αρνηθεί στην Γεωργία και την Μολδαβία να ενταχθούν στην Συμμαχία.
Οι όροι περί μη ένταξης της Ουκρανίας, Γεωργίας και Μολδαβίας για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία περιλαμβάνουν την απαίτηση από τους δυτικούς ηγέτες να υποσχεθούν αυτούς τους όρους γραπτώς. Όπως είναι γνωστό, οι προφορικές διαβεβαιώσεις περί μη επέκτασης της Συμμαχίας προς ανατολάς που δόθηκαν στον τότε πρόεδρο της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, παραβιάστηκαν πολύ γρήγορα. Ο Ρώσος πρόεδρος θέλει επίσης η Δύση να άρει τις κυρώσεις κατά της χώρας του. Αν δεν ικανοποιηθεί αυτό το αίτημα, θα αρνηθεί στις δυτικές εταιρείες την πρόσβαση στην ρωσική αγορά. Τούτο αποσκοπεί στην προστασία των ρωσικών εταιρειών που έχουν αντικαταστήσει τις δυτικές εταιρείες με προϊόντα και υπηρεσίες που αναγκάστηκαν να κλείσουν τα καταστήματά τους στην Ρωσία λόγω των κυρώσεων.
Η Μόσχα φαίνεται να είναι έτοιμη για ειρήνη, αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα. Εάν ο Πούτιν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να καταλήξει σε ειρηνευτική συνθήκη με τους όρους του νικητή, είναι βέβαιο ότι θα θελήσει να δείξει στους Ουκρανούς και τους Ευρωπαίους μέσω στρατιωτικών επιχειρήσεων ότι «η ειρήνη θα είναι ακόμη πιο οδυνηρή αύριο». Το Κίεβο από την πλευρά του κάλεσε τους πρόθυμους συμμάχους του να μην πιστέψουν τις δηλώσεις συμφιλίωσης της Μόσχας και να αρνηθούν οποιαδήποτε ενέργεια που θα επιδείκνυε την ετοιμότητά τους για ειρήνη.
Ο Πούτιν θα τερματίσει πραγματικά τον πόλεμο εάν οι αντίπαλοί του ικανοποιήσουν τις προαναφερθείσες απαιτήσεις. Εάν δεν γίνουν αποδεκτές οι απαιτήσεις του νικητή, τότε η συνέχιση του πολέμου αδιαμφισβήτητα θα είναι λάθος της Δύσης, και συγκεκριμένα της Γερμανίας, Γαλλίας και Βρετανίας.
Γ.Λιναρδής
