ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 

[...]
Ο Μακιαβέλλι,
σοφός ψυχολόγος του ανθρώπου,
έχει πει:

«αρκεί να φαίνεσαι, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι είσαι, δεν είναι ανάγκη για τον Ηγεμόνα να έχει όλες τις αρετές αλλά είναι αναγκαίο να φαίνεται ότι τις έχει.

Θα έλεγα ότι εάν πράγματι τις είχε και τις τηρούσε θα ήταν επικίνδυνο.
Να φαίνεται ότι
τις έχει, του είναι χρήσιμο»...

Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ TOΥ «ANATOΛIKOΥ ZHTHMΑΤΟΣ» - 6


Αξίζει για λόγους ιστορικής πληρότητος να παρακολουθήσουμε τις ενέργειες της Μεγάλης Αικατερίνης και τα όνειρα και σχέδιά της για την ανασύσταση της Βυζαντινής Ελληνικής Αυτοκρατορίας τα οποία ατυχώς δεν είχαν ευτυχές τέλος. Μετά, θα δούμε πώς ήρθε
η Ελληνική Επανάσταση και ποιοι ακριβώς ήσαν οι ξένοι παράγοντες σε σχέση με την εξέλιξη του «Ανατολικού Ζητήματος», που αγίασαν το τελικό αποτέλεσμα.

Στις 2 Μαϊου/21 Απριλίου 1729 στην πόλη Στεττίνο της Πομερανίας (σήμερα Στσέτσιν
της Πολωνίας) γεννήθηκε η μικρή πριγκίπισσα Σοφία-Φρειδερίκη-Αυγούστα του
Άνχαλτ-Τσερμπστ (Anhalt-Zerbst). Η πόλις τότε ήταν γεμάτη Γάλλους Ουγενότους
και η εκπαίδευσή της ανετέθη στην Γαλλίδα παιδαγωγό Barbette Cardel, η οποία
την εμύησε και στην Γαλλική φιλολογία. Η μικρή πριγκίπισσα απεδείχθη από τότε χαρισματική. Η μητέρα της, μέλος της ανωτάτης αριστοκρατίας της Πρωσίας, όταν
η Σοφία ήταν 14 ετών συναντά τον γιό της Τσαρίνας Ελισάβετ, Πέτρο, διάδοχο του θρόνου.
Η μικρή Σοφία κατάλαβε αμέσως τι ορίζοντας ανοιγόταν μπροστά της …. πείθει την μητέρα της, η οποία πείθει την Τσαρίνα Ελισάβετ και οι γάμοι της Σοφίας 15 ετών, με τον Πέτρο ετελέστηκαν τον Αύγουστο του 1774.

Βέβαια ο γάμος δεν ήταν πολύ ευχάριστος για την πρόωρα … πολύ ζωηρή Σοφία
διότι ο σύζυγός της ήταν μάλλον ασθενικός, αλλά η Σοφία φρόντισε να ζει ικανοποιούμενη με βοηθητικά ανδρικά μέλη της Τσαρικής Αυλής. Με τον θάνατο της Ελισάβετ το 1762, Τσάρος έγινε ο γιός της Πέτρος 3ος .

Ένα χρόνο προ του γάμου της η Προτεστάντις Σοφία είχε ασπασθεί την Ορθοδοξία
και το όνομά της έγινε Κατερίνα Αλεξέγιεβνα. Η Κατερίνα λοιπόν, ευφυεστάτη, πολυαγαπημένη από τον ρωσικό λαό, μελετηρή, εδιάβαζε Πλούταρχο, Τάκιτο, Ρουσσώ, Μοντεσκιέ αλλά, όπως και όλοι τότε, διάβαζε και Νικολό Μακιαβέλλι.

[Ο Ρουσσώ, όπως ξέρουμε, έχει πει ότι «ο Μακιαβέλλι, νομίζουν ότι διδάσκει τους Ηγεμόνες αλλά αυτός διδάσκει τους λαούς». Αυτό είναι αληθέστατο αλλά εξαρτάται από το ποιός
τον διαβάζει. Διότι άλλο καταλαβαίνουν όταν τον διαβάζουν οι λαοί και άλλο
όταν τον διαβάζει ο Ηγεμών. Αυτός διδάσκεται για να τα εφαρμόζει, ενώ οι λαοί διδάσκονται για να τα αποφεύγουν].

Η πρώην Προτεστάντις Σοφία και νυν Ορθόδοξη Κατερίνα έχοντας την συμπάθεια του λαού της και τη συμπαράσταση του τότε εραστή της Στρατηγού και Κόμητος Γκρηγκόρι Γκρηγκορίεβιτς Ορλώφ (γενικού υπασπιστή και γενικού διευθυντή μηχανικών), «τακτοποίησε» δεόντως μια μικρή εξέγερση, επέτυχε την εκθρόνιση του συζύγου της
και όχι μόνον αυτό αλλά την συμπλήρωσε, για να είναι πιο σίγουρη…. και με
την αδιευκρίνιστη δολοφονία του με στραγγαλισμό. Βλέπουμε λοιπόν πόσο χρήσιμη
μπορεί να είναι, ακόμη και …. για τις συζύγους, η ανάγνωση του Μακιαβέλλι.

Τώρα θα εξετάσουμε πώς αυτή η τυχερή και χαρισματική γυναίκα θα μείνει στην Ιστορία
ως «Μεγάλη Αικατερίνη». Ο Μακιαβέλλι έχει πει ότι «Τύχη χωρίς Αξία είναι πρόσκαιρη,
Αξία χωρίς Τύχη είναι χαμένη». Η Αικατερίνη είχε τόσο Τύχη όσο και Αξία.
(Γι’ αυτό και η … «φιλελληνίς» τέως καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ διατηρούσε την εικόνα της στο γραφείο της).

Ο Στρατάρχης, Κόμης Burkhard Christoph von Münnich την πείθει ότι Έλληνες,
Σλαύοι και Ρουμάνοι, αποβλέπουν στην Ρωσία για λύτρωσή τους. Η Κατερίνα γνωρίζει
ότι μία χώρα από μόνη της δεν μπορεί να κατορθώσει τίποτα μεγάλο χωρίς Συμμαχίες. Πιστεύει, πολύ σωστά, ότι η Γαλλία θα επανέλθει στις παλιές συμμαχίες με την Πολωνία
και την Τουρκία. Η Αγγλία ακόμη αδιαφορεί. Η Αυστρία έχει αντιδραστικές προς την Ρωσία βλέψεις στα Βαλκάνια. Έτσι στρέφεται στην παλαιά της πατρίδα, την Πρωσία,
όπου και κοινά τα συμφέροντα ως προς την Πολωνία. Μαζί καταστέλλουν την απελευθερωτική της κίνηση και επιβάλουν ως βασιλέα τον Stanislas Antoni Poniatowski,
υπό την εγγύηση της Ρωσίας.

Για αντίδραση, η Γαλλία θέλει να χρησιμοποιήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Λέγει στον Πρεσβευτή της στην Κωνσταντινούπολη «είναι απελπιστικά παρηκμασμένη
και η προσπάθεια θα αποβεί μοιραία γι΄ αυτήν αλλά δεν μας νοιάζει εφ’ όσον θα έχουμε πετύχει τον στόχο μας». Όμως ο πραγματικός στόχος της Αικατερίνης είναι η απασχόληση της Τουρκίας στον Νότο για να αποφύγει επέμβαση στην Πολωνία.

Τα χρόνια εκείνα, πολυάριθμοι Ρώσοι πράκτορες κατακλύζουν την Ελλάδα, την Κρήτη,
την Βοσνία και το Μαυροβούνιο. Ξεσηκώνουν τους Έλληνες και τους Σλαύους για την ημέρα ελευθερίας την οποία θα φέρει ο «ξανθός λαός από τον Βορρά». Με την παρακίνηση
της Γαλλίας η Τουρκία το 1768 κηρύσσει τον πόλεμο στην Ρωσία. Οι Γάλλοι υπαγορεύουν στον Σουλτάνο την έκδοση μανιφέστου προς τον «ελεύθερο κόσμο» ο οποίος μαθαίνει
ότι ο Σουλτάνος είναι ο μεγάλος υπερασπιστής της ελευθερίας των Πολωνών!
Ο κόσμος ….. θαυμάζει την Τουρκία για την πιστή προσήλωσή της στις ελευθερίες
της ανθρωπότητος.

Έτσι γράφεται πάντοτε η Ιστορία και έτσι χιλιάδες λαού ξεχύνονται στους δρόμους
ως «κύμβαλα αλαλάζοντα» και επευφημούν βλακωδώς, ακόμη δε, λόγω καλοπιστίας συχνά και θυσιάζονται. Μάλιστα το φαινόμενο αυτό σήμερα έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις
με την βοήθεια των εξωνημένων ΜΜΕ και των πολιτικά εξαρτώμενων και παρακινούμενων επεγγελματικών συνδικάτων και οργανώσεων.

Ο Μακιαβέλλι, σοφός ψυχολόγος του ανθρώπου, έχει πει: «αρκεί να φαίνεσαι, κανείς
δεν μπορεί να ξέρει τι είσαι, δεν είναι ανάγκη για τον Ηγεμόνα να έχει όλες τις αρετές αλλά είναι αναγκαίο να φαίνεται ότι τις έχει. Θα έλεγα ότι εάν πράγματι τις είχε και τις τηρούσε θα ήταν επικίνδυνο. Να φαίνεται ότι τις έχει, του είναι χρήσιμο». Και ακόμη προσθέτει
ένα βασικό κανόνα της επιστήμης της Προπαγάνδας: «ελάχιστοι γνωρίζουν τι είσαι
και αυτοί οι λίγοι δεν τολμούν να αντιταχθούν σε αυτό που λέει όλος ο κόσμος».

Ιδού και πάλι τι διδάγματα μας δίδει η «παρελθοντολογία» και γιατί ο Μακιαβέλλι,
όπως είπε ο Ρουσσώ, είναι «ο δάσκαλος των λαών»: Tο 1770, η Αικατερίνη ενθαρρύνει
την επανάσταση των Ελλήνων. Το «φαίνεσθαι» ήταν ο «φιλελληνισμός». Το «είναι»
ήταν ότι η Ρωσία, με την αναταραχή, υπολογίζει να επιτύχει τον ιδιοτελή της στόχο :
Την κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως και των Στενών, για ελεύθερη διέξοδο στην Μεσόγειο. Έτσι, ο Ρωσικός στόλος ξεκινά από την Βαλτική με προορισμό το Αιγαίο,
με Ναύαρχο τον Αγγλικής καταγωγής John Elphinstone. Μία προσπάθεια της Γαλλίας
να τον σταματήσει απετράπη με απειλή της Αγγλίας ότι θα το θεωρούσε αιτία πολέμου.
Ο Αλέξης Ορλώφ αναλαμβάνει την ηγεσία στον Νότο, επιχειρεί την κατάληψη της Τριπόλεως αλλά αποτυγχάνει, διότι η ελληνική βοήθεια ήταν ανοργάνωτη. Κατόπιν οι Έλληνες εγκαταλείφθηκαν στην βάρβαρη εκδίκηση των Τούρκων.

Η ασύστολη αλλαγή συμμαχιών και οι διπλωματικοί ελιγμοί των συγκρουομένων κρατικών συμφερόντων χρησιμοποιούν με απάνθρωπη αναλγησία τους λαούς, ως αθύρματα,
ως εργαλεία για τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος. Πάντοτε
υπότο κάλυμμα της υποκρισίας για Μεγάλες Ιδέες της ελευθερίας και του δικαίου,
της διεθνούς ηθικής τάξεως και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έτσι εξαπατώνται οι λαοί, θύματα στο παιχνίδι συμφερόντων ιδιοτελών ατόμων και κλειστών κοινωνιών,
μέσα στην ζούγκλα των διεθνών σχέσεων. Τίποτε από αυτά δεν έχει μεταβληθεί
μέχρι σήμερα.

«Η τύχη», γράφει ο ιστορικός John Marriott «και περισσότερο κάποιοι Άγγλοι αξιωματικοί υπό τις διαταγές του Ορλώφ, τον βοήθησαν για μια σημαντική νίκη στην θάλασσα».
Ο τουρκικός στόλος κατεστράφη στην Χίο. Ο Elphinstone επείγεται να προχωρήσει
στην Κωνσταντινούπολη, ο Ορλώφ καθυστερεί και η προσπάθεια αποτυγχάνει. Ήταν
ο ρόλος της Τύχης στην ανθρώπινη Ιστορία. Της Τύχης η οποία διευθύνει τα ανθρώπινα σφάλματα. Πάντως τώρα, όλοι είναι βέβαιοι για την μοιραία διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον αδέκαστο νόμο που διέπει η καιρικότης.

Γένεσις και Φθορά της Ινδικής και Ελληνικής φιλοσοφίας, «Rise and Fall» κατά τον μεγάλο Άγγλο ιστορικό Edward Gibbon, «Άνοδος και Πτώσις», ακριβώς όπως συνέβη στο παρελθόν στην Περσική, στην Αθηναϊκή, στην Ελληνιστική, στην Ρωμαϊκή, στην Βυζαντινή
και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και στην Βρετανική μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στις ημέρες μας βλέπουμε σαφώς τις ενδείξεις ότι ήδη σημαίνει ο καιρός και για
την Αμερικανική Αυτοκρατορία. Είναι ο βέβαιος ρους της Ιστορίας κάθε Κράτους
ως ζώντος οργανισμού, τον οποίον ο Hegel θέλησε να ταξινομήσει ως διαλεκτική
εξέλιξη του «Πνεύματος» και οι διαβόητοι Μarx και Engels καθήλωσαν ως τάχα
Νόμο της Φύσεως, με την πανταχού παρούσα υλιστική ετικέττα «Θέσις, Αντίθεσις, Σύνθεσις».

Η Ρωσία με τα λεγόμενα «Ορλωφικά», άφησε τους Έλληνες στην τύχη τους,
όμως κατέλαβε την Κριμαία και, το 1771, όλη την Μολδοβλαχία. Η πρώην Σύμμαχός της,
η Αυστρία, θορυβημένη από τις επιτυχίες της Ρωσίας, συνάπτει μυστική συμμαχία
με τον Σουλτάνο το 1771 και ειδοποιεί την Ρωσία να μη διαβεί τον Δούναβη.
Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (ο οποίος άρχισε το 1768), συνεχίζεται, αλλά η εξέγερση
των Κοζάκων αναγκάζει την Αικατερίνη να δεχθεί την Τουρκική πρόταση για ειρήνευση.

Στις 21 Ιουλίου 1774 υπογράφεται η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (Βουλγαρικό χωριό το οποίο λέγεται σήμερα Kainarca). Η Ρωσία επιστρέφει στην Πύλη την Βεσαραβία,
την Μολδοβλαχία και τις Νήσους του Αιγαίου αλλά θέτει βαρύτατους όρους καλής διακυβερνήσεως, προστασίας και συντηρήσεως των Εκκλησιών, και εμπορικές διομολογήσεις ανάλογες με αυτές που ίσχυαν για την Γαλλία και την Αγγλία, με αναγνώριση αμοιβαιότητος. Αυτό, ωφέλησε τους Έλληνες εμπόρους οι οποίοι επεδίωκαν διείσδυση
στην Ρωσία. Επίσης η Ρωσία ιδρύει Πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη, με δικαίωμα ανεγέρσεως Ιερού Ναού ελληνικής λειτουργίας και προστασίας της Χριστιανικής θρησκείας.

Ο Αυστριακός Πρέσβης στην Πύλη περιγράφει την Συνθήκη ως «πρότυπο ικανότητος των Ρώσων διπλωματών και σπάνιο παράδειγμα βλακείας των Τούρκων διαπραγματευτών».
H Aικατερίνη έχει ως αντικειμενικό της σκοπό την πλήρη πραγματοποίηση των ονείρων
του Μεγάλου Πέτρου. Η πολιτική του διαθήκη δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην Γαλλία όταν ο Ναπολέων ετοίμαζε την επίθεση στην Ρωσία. Δεν είναι βέβαιο αν έχουν προστεθεί εντέχνως πρόσφορα σημεία προπαγάνδας για τον «Ρωσικό κίνδυνο». Είναι γνωστή
η μέθοδος. (Την ξαναζούμε σήμερα να χρησιμοποιείται από την καταστρεπτική
για την ανθρωπότητα Νέα Τάξη Πραγμάτων των Αμερικανών και το διυθυντήριο - μαριονέτα το οποίο έχουν εγκαταστήσει στις Βρυξέλλες υπό την πρόθυμο υπακοή της κυρίας
φον ντερ Λάϊεν, με διάμεσο τα πειθήνια και αργυρώνητα ΜΜΕ).

Κατ΄ αυτήν την πολιτική διαθήκη του Μεγάλου Πέτρου η Ρωσία αποβλέπει στην κατοχή
της Κωνσταντινουπόλεως, στην εκδίωξη των Τούρκων από την Ευρώπη, με την βοήθεια
της Αυστρίας και της Αγγλίας και στην κυριαρχία στο εμπόριο με τις Ινδίες.

Τον Σεπτέμβριο του 1782, η Αικατερίνη υποβάλει το σχέδιό της στην Αυστρία:
Εξοβελισμός των τούρκων, διαμελισμός της τουρκίας, Ρωσικές βάσεις σε μερικές νήσους
του Αιγαίου. Η Αυστρία λαμβάνει τα εδάφη της γνωστής μας πρώην Γιουγκοσλαβίας,
η Βενετία χάνει την Δαλματία αλλά έναντι αυτού λαμβάνει την Πελοπόννησο, την Κρήτη
και την Κύπρο. Αλλά υπάρχει επίσης και το θελκτικό, μεγάλο «κεράσι στην τούρτα» : Προβλέπεται η επανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (!) με πρωτεύουσα
την Κωνσταντινούπολη και εδάφη Θράκη, Μακεδονία, Βουλγαρία και Αλβανία.

Ως Αυτοκράτωρ, διάδοχος του Βυζαντίου, ο εγγονός της τον οποίον έχει ήδη ονομάσει Κωνσταντίνο, έχει παραδώσει σε Ελληνίδες τροφούς, ντύνει με φουστανέλλα
και του μαθαίνει την ελληνική γλώσσα. Μάλιστα η Αικατερίνη, για να μη παραλείψει τίποτε, είχε ετοιμάσει και μετάλλιο, στην μία όψη με το πορτραίτο του εγγονού και στην άλλη αλληγορική παράσταση νίκης του Σταυρού έναντι της Ημισελήνου.

Βεβαίως, τότε η αρχή «Αυτοδιαθέσεως των Εθνικοτήτων» δεν είχε εφευρεθεί ακόμη
και υπήρχαν ακμαία κράτη – «ψηφιδωτά» διαφόρων εθνικοτήτων, όπως η Αυστροουγγαρία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Ρωσία. Όπως λειτουργούσε η Παλαιά Αυτοκρατορική – Πολυεθνική Τάξις Πραγμάτων, αναλόγως προσπαθεί να λειτουργήσει και η σύγχρονη «Νέα», υπό τον τύπο της «πολυπολιτισμικότητος» που επιχειρεί να επιβάλει η Αμερικανική Παγκόσμια Δικτατορία της Παγκοσμίου Διακυβερνήσεως («Global Government»).
Της Παγκοσμίου Διακυβερνήσεως την οποίαν επιζητούσε απροκάλυπτα ο αχαρακτήριστος ΓΑΠ, ο τέως Πρωθυπουργός της Ελλάδος… και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς
(…τρομάρα μας).

Ευαγγελια Ιωαννίδου 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ