ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

[...]
Η ιατρική λέει πως, ένας άνθρωπος αν υποστεί κατάρρευση δύο συστημάτων, πάσχει σοβαρά, αλλά μπορεί να επιζήσει.

Αν όμως υποστεί κατάρρευση τριών, τότε η κατάσταση είναι «πολυοργανική ανεπάρκεια» και είναι τελειωμένος.

Και φυσικά ο πολιτισμός μας,
είναι κι αυτός ένας ζωντανός οργανισμός (ακόμη)... 

Οι δεινόσαυροι πάντα θα εξαφανίζονται


Όλοι γνωρίζουμε για τους δεινοσαύρους. Πόσο μεγάλα και δυνατά ζώα ήταν. Θα μπορούσε κανείς να πει πως κυριαρχούσαν στο ζωικό βασίλειο, όσο διάρκεσε η πορεία του είδους τους. Πολλά έχουν ακουστεί και για τον λόγο εξαφάνισής τους. Ο μετεωρίτης που έπεσε κτλ. Όμως λίγοι γνωρίζουν ένα βασικό χαρακτηριστικό του είδους, που ήταν αυτό που συνέβαλλε τα μέγιστα στην εξαφάνισή του.

Οι δεινόσαυροι, παρόλη την διάπλαση και «πολεμική» τους δεινότητα, είχαν εξαιρετικά αργά αντανακλαστικά! Όταν δηλαδή, π.χ. ένας εχθρός τους κτυπούσε, οι δεινόσαυροι αντιλαμβανόντουσαν το χτύπημα με καθυστέρηση περίπου 5-10 δευτερολέπτων, αναλόγως το είδος. Αυτό στην πορεία των χρόνων ήταν μοιραίο και οδήγησε στην εξαφάνισή τους.

Υπάρχει ένα ισχυρό δίδαγμα σε αυτή την ιστορία. Τα αργά αντανακλαστικά μπορούν να είναι καταστροφικά και όχι μόνο για κάποια οικογένεια ζώων, αλλά και για τους ανθρώπους και τις κοινωνίες τους.

Αν μάλιστα κάνουμε μια ιστορική αναδρομή, θα δούμε ότι αυτός ήταν στην πραγματικότητα ο λόγος διάλυσης και εξαφάνισης διαφόρων πολιτισμών των ανθρώπων.
Μετά την δημιουργία και την εξέλιξη των κοινωνιών, έρχεται πάντα η παρακμή.

Τι άλλο όμως, είναι η παρακμή παρά κοιμισμένα αντανακλαστικά; Νωχελική ή καθόλου αντίδραση στα διαλυτικά στοιχεία που εργάζονται είτε αυτοκαταστροφικά είτε
για συμφέροντα άλλων και τελικά θανατώνουν το σώμα;

Τι άλλο είναι οι περίφημες «τελευταίες αναλαμπές», που σημειώνονται σε κάθε πολιτισμό που καταστράφηκε ή εξαφανίστηκε, παρά αργοπορημένη αντίδραση, που όμως
ήλθε τόσο αργά ώστε δεν έσωσε την κατάσταση;

Τι άλλο ζούμε στις μέρες μας, παρά τον πολιτισμό μας, υπό μορφή δεινοσαύρου να δέχεται αλλεπάλληλα ισχυρά εχθρικά χτυπήματα κι εκείνος να συνεχίζει αδιάφορος, να μασουλάει τα φύλλα του νόστιμου δένδρου; Να μην πονάει (ακόμη) και να μην καταλαβαίνει (ακόμη) τον κίνδυνο της αιμορραγίας που έχουν προκαλέσει τα χτυπήματα που έχει υποστεί;

Όταν πλέον το νευρικό σύστημα θα αντιδράσει, θα έχει ήδη σωριαστεί στο έδαφος
και η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη.
Τα σημάδια που προδίδουν αυτή την κατάσταση είναι παντού. Είναι καθημερινά,
είναι θλιβερά.

Η ιατρική λέει πως, ένας άνθρωπος αν υποστεί κατάρρευση δύο συστημάτων,
πάσχει σοβαρά, αλλά μπορεί να επιζήσει. Αν όμως υποστεί κατάρρευση τριών,
τότε η κατάσταση είναι «πολυοργανική ανεπάρκεια» και είναι τελειωμένος.

Και φυσικά ο πολιτισμός μας, είναι κι αυτός ένας ζωντανός οργανισμός (ακόμη).

Σήμερα, έχει καταρρεύσει το Αξιακό του σύστημα. Δεν υπάρχει κώδικας Τιμής,
αλλά ούτε καν κώδικας ζωής. Δεν υπάρχει κοινωνική ενσυναίσθηση, δεν υπάρχει συλλογικός προσανατολισμός και δράση. Δεν υπάρχει σεβασμός σε μεγαλυτέρους και στις παραδόσεις. Δοξάζονται ο ατομισμός και ο ατομισμός.

Επίσης σήμερα, έχει καταρρεύσει το σύστημα Παιδείας. Η ρηχή πληροφόρηση,
έχει υποκαταστήσει την γνώση. Η βαρεμάρα έχει καταπιεί την μελέτη.
Η μόρφωση σνομπάρεται (έως και διώκεται) και σε κάθε περίπτωση θεωρείται άχρηστη
και αντικαθίσταται με την κατανάλωση «έξυπνων gadgets» που κανείς δεν ξέρει πως,
αλλά όλοι ξέρουν ότι «θα μας κάνουν την ζωή πιο εύκολη». Είναι προτιμότερο να ξέρεις
να βάζεις την μπάλα μέσα στην στεφάνη του καλαθιού, παρά να «φας τα νιάτα σου»
να σπουδάσεις μια δύσκολη επιστήμη, πιθανότατα ωφέλιμη για εσένα και το κοινωνικό σύνολο.

Η μιερή υποκουλτούρα σκουπιδιών και ψυχονευρωτικών εμμονών, έχει αντικαταστήσε
την τέχνη και η απαξίωση μαζί με την αδελφή της, την ασχήμια, έχουν σκοτώσει την αρμονία και την καλαισθησία.

Αυτά τα δυο συστήματα του οργανισμού του πολιτισμού μας έχουν ήδη καταρρεύσει,
κι από κοντά τους μερικά συναφή υποσυστήματα, όπως ευπρέπεια, ευγένεια, φιλοπονία, σεβασμός, αυτοσεβασμός, αξιοπρέπεια, πίστη στον Θεό, προστασία θεσμών κλπ.

Τώρα, ένα τρίτο σύστημα, βρίσκεται υπό μαζική επίθεση. Εκείνο του Γένους, ή Έθνους,
ή Φυλής, ή όπως αλλιώς θέλετε και σας αρέσει, ονομάστε το. Κι αυτό το σύστημα είναι
και το κρισιμότερο, διότι από μόνο του, περιέχει τμήματα των δυο άλλων που όπως είπα παραπάνω, κατέρρευσαν.

Όταν λοιπόν υποστούμε ρήξη και σε αυτό το σύστημα, τότε ο οργανισμός μας
- ο πολιτισμός μας- θα σταματήσει, θα μαραζώσει, θα πεθάνει.

Σήμερα η κατάσταση είναι αναστρέψιμη, αρκεί να δείξουμε εγρήγορση κι όχι αδιαφορία
κι εφησυχασμό. Επιβάλλεται να ερεθίσουμε στο μέγιστο τα αντανακλαστικά μας
και να πάψουμε να βυθιζόμαστε στον κωματώδη θάνατο του ναρκωτικού,
της δήθεν προόδου.

Η φύση βεβαίως δεν πέθανε με την εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Όμως εδώ υπάρχει
μια ειδοποιός διαφορά. Βλέπετε ο πολιτισμός μας, δεν είναι «ένα είδος»
αλλά ότι σημαντικότερο και πιο απαραίτητο έχει δημιουργηθεί. Δεν είμαστε δεινόσαυροι όπως θέλει το μεγάλο παράσιτο να μας κάνει να αισθανόμαστε. Είμαστε γιοί του Απόλλωνα και κόρες της Αφροδίτης.

Απλά αναρωτηθείτε, σε ποιόν πολιτισμό ανήκουν όλα αυτά που οι άνθρωποι θεωρούν θαυμαστά ή χρήσιμα ή ωφέλιμα ή απαραίτητα ή έξυπνα. Πως ήταν το είδος μας
πριν τον αγγίξει, η αρμονία και το φως, του ιδιοφυούς απλού και ταυτόχρονα
τόσο περίπλοκα κι αριστοτεχνικά πλεγμένου πολιτισμού μας. Με πόσες δυσκολίες
και αντιξοότητες πάλεψε για να διαμορφωθεί. Πόσα όρια μπορεί ακόμη να σπρώξει,
τι υπέροχες ιδέες και θαυμαστά επιτεύγματα μπορεί ακόμη να δημιουργήσει.
Και βεβαίως, τι αδυσώπητα κρύο κενό, θα αφήσει όταν εξαφανιστεί.

Και λέω «όταν» εξαφανιστεί κι όχι «αν».

Διότι αν μας έχει διδάξει κάτι η διαχρονική πορεία της Φύσεως, είναι ότι οι δεινόσαυροι, πάντα θα εξαφανίζονται.

Χαράλαμπος Βουκελάτος

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ