ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

[...]

Η Άγκυρα παρουσιάζεται ως διαμεσολαβούσα δύναμη,

ως ο απαραίτητος εταίρος τόσο για την Μόσχα όσο και για την Ουάσιγκτον για την επίτευξη αποτελεσματικών συμφωνιών
στην περιοχή.

Η ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ
ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΣΥΡΙΑΣ


Πριν αναφερθούμε στην νέα στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας στην βόρεια Συρία,
θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η Άγκυρα μέχρι στιγμής έχει αντιταχθεί στην ένταξη της Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, σχετική ανάλυση με τίτλο «ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΣΟΥΗΔΙΑΣ» έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο μας. Η διαφωνία της Τουρκίας στην ένταξη έχει να κάνει κυρίως με το άσυλο που χορηγούν οι δυο σκανδιναβικές χώρες σε μέλη κουρδικών ομάδων όπως το ΡΚΚ (Κουρδικό Εργατικό Κόμμα), το οποίο η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση με την οποία βρίσκεται σε πόλεμο.

Το γεγονός ότι η Τουρκία ξεκινά τώρα μια μαζική στρατιωτική επιχείρηση με περίπου 50.000 στρατιώτες εναντίον του ΡΚΚ στην βόρεια Συρία προφανώς δεν διευκολύνει τις προσπάθειες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να πείσουν την Άγκυρα να συμφωνήσει στην ένταξη των δυο σκανδιναβικών χωρών στην Ατλαντική Συμμαχία. Είναι πρόδηλο ότι η στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Κούρδων έχει σχέση και με την εγχώρια πολιτική πίεση που ασκείται στον Ερντογάν, αυτό σημαίνει ότι το αποτέλεσμα αυτής της επιχείρησης πρέπει να είναι συνεπές με τους σχεδιασμούς του Τούρκου ηγέτη, ήτοι η επιχείρηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα πρέπει απαραιτήτως να στεφθεί με επιτυχία.

Η Άγκυρα με την έναρξη της επιχείρησης, στόχος της οποίας είναι η δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας 30 χλμ νότια των συνόρων της, διαβεβαίωσε ότι δεν απειλεί την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, μια δήλωση που προφανώς έγινε κατόπιν συνεννόησης με την Μόσχα η οποία στηρίζει το καθεστώς του Άσαντ και εγγυάται την μη αλλαγή των συνόρων αυτής της χώρας.

Από την έναρξη της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ «Αραβική Άνοιξη» το 2011,
που εις εκ των σκοπών αυτής της πολιτικής ήταν ο διαμελισμός της Συρίας με την βοήθεια των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (παρακλάδι της Αλ Κάιντα), το τουρκικό κατεστημένο ασφαλείας θεωρεί τους Κούρδους της βόρειας Συρίας ως υπαρξιακή απειλή.
Η αμερικανική υποστήριξη προς αυτούς τους Κούρδους, κυρίως προς την οργάνωση PYD (Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης) που θεωρείται παρακλάδι του ΡΚΚ, έχει ενισχύσει την μακροχρόνια παράνοια της Τουρκίας σχετικά με την δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους με εδάφη από το Ιράκ και την Συρία.

Η πρόσφατη είδηση ότι η Ουάσιγκτον ήρε τις κυρώσεις στις ελεγχόμενες από τους Κούρδους περιοχές της Συρίας, επιτρέποντας στην αυτόνομη κουρδική κυβέρνηση του PYD να κάνει εμπόριο με τον έξω κόσμο, αναστάτωσε την Άγκυρα και ενίσχυσε την συνολική της άποψη περί της υπαρξιακής απειλής στα νότια σύνορα της.

Η τρέχουσα στρατιωτική επιχείρηση με την ονομασία Claw-Lock (δαγκάνα με νύχια) είναι συνέχεια των επιχειρήσεων Euphrats Shield (2016), Olive Branch (2018), Peace Spring (2019) και Spring Shield (2020), όλες οι επιχειρήσεις έχουν ως διακηρυγμένο στόχο την αποτροπή εμφάνισης ενός συνεχόμενου χερσαίου διαδρόμου μεταξύ Συρίας και Ιράκ που θα ελέγχεται από το ΡΚΚ και τις θυγατρικές οργανώσεις του. Για να το θέσω αλλιώς, η Τουρκία θέλει να διακόψει την υλικοτεχνική σύνδεση μεταξύ διαφόρων περιοχών που ελέγχονται από το ΡΚΚ στην βόρεια Συρία και βόρειο Ιράκ και την αποτροπή της εισόδου αυτού του διαδρόμου στην Μεσόγειο, κάτι που θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την ασφάλεια της.

Συνολικά η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί την σημερινή στρατιωτική της υπεροχή για να φέρει πολιτική λύση στο κουρδικό ζήτημα στα σύνορα της, αλλά αντίθετα θεωρεί ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να συντρίψει ολόκληρο το κουρδικό πολιτικό και στρατιωτικό κίνημα. Το δεδομένο περιφερειακό πλαίσιο (πόλεμος στην Ουκρανία, ένταξη στο ΝΑΤΟ Φινλανδίας, Σουηδίας) επιτρέπει στην Άγκυρα να προχωρήσει στην μιλιταριστική προσέγγιση της,
ούτως είναι λογικό να αναμένουμε συνέχιση αυτής της επιχείρησης που έχει απ’ ότι φαίνεται την ανοχή της Ρωσίας, αλλά και του ΝΑΤΟ.

Οι επεμβάσεις της Τουρκίας στην Συρία ενισχύουν εν τοις πράγμασι την εικόνα της Άγκυρας και τον διεθνή ρόλο της. Οι στρατιωτικές της επιχειρήσεις εξασφάλισαν μια θέση για την Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Ρωσία και τις ΗΠΑ.
Η Άγκυρα παρουσιάζεται ως διαμεσολαβούσα δύναμη, ως ο απαραίτητος εταίρος τόσο για την Μόσχα όσο και για την Ουάσιγκτον για την επίτευξη αποτελεσματικών συμφωνιών στην περιοχή.

Η Τουρκία έχει χρησιμοποιήσει αυτή την εργαλειοθήκη, αυτά τα διδάγματα που έχει αντλήσει από την αναθεωρητική της στάση στην εξωτερική της πολιτική.
Χωρίς την σύγκρουση στην Συρία, ο κόσμος δεν θα είχε δει τουρκικά στρατεύματα στην έρημο της Λιβύης ή τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στους ουρανούς πάνω από το Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Στο μέλλον η Τουρκία θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί αυτά τα εργαλεία για να ενισχύσει την θέση της στην διεθνή σκηνή. Τέλος, οι στρατιωτικές της επεμβάσεις εξοπλίζουν την Τουρκία με νέα εργαλεία για την διεξαγωγή μιας πιο επιθετικής, αναθεωρητικής εξωτερικής πολιτικής, όσο κι αν αυτό δεν μας αρέσει.

Georg Lah 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ