ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 

[...]
Οι έρευνες του σπουδαίου Έλληνα γενετιστή, καθηγητή Τριανταφυλλίδη,

αποκαλύπτουν
ότι το DNA του Έθνους παραμένει σχεδόν αμετάβλητο

από την εποχή του Ομήρου και του αδάμαστου Αχιλλέως με την «μήνιν» του (την μάνητα, μανία του)...

Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ TOΥ «ANATOΛIKOΥ ZHTHMΑΤΟΣ» - 4


Με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, οι Έλληνες λόγιοι εισάγουν στην Ιταλία τον Πλάτωνα και η πρώτη μετάφραση του «Τιμαίου» θεμελιώνει την μαθηματική σκέψη,
ώστε ο Γαλιλαίος να μπορέσει να πει κατηγορηματικά ότι: «το βιβλίο της Φύσεως είναι γραμμένο με αριθμούς».

Βεβαίως το ρεύμα των λογίων μας είχε αρχίσει να εγκαταλείπει την Βασιλίδα Πόλη πολύ πριν το 1453. Ο Βησαρίων, μαθητής του μεγίστου Πλήθωνος, πλατωνιστής, εγκαθίσταται
το 1437. Ο Πλήθων το 1439. Ήδη από το 1397 η άφιξη του Μανουήλ Χρυσολωρά στην Φλωρεντία είχε προκαλέσει κολοσσιάια πνευματική αναστάτωση. Όταν ανέλαβε την έδρα του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας, ο Leonardo Bruni, ο επιλεγόμενος Αρετίνος
(1369 - 1444) κατελήφθη από ενθουσιασμό και έγραψε τα εξής: «Παραδόθηκα στον Χρυσολωρά με τέτοιο ζήλο για μάθηση, ώστε όσα συγκέντρωνα την ημέρα, ακολουθούσα κατόπιν κατά την νύκτα, συχνότατα δε και στον ύπνο μου».

Το ρεύμα των Ελλήνων λογίων άναψε πράγματι τον λαμπρό πυρσό της Αναγεννήσεως του ανεσπέρου Ελληνικού πνεύματος στην Ευρώπη. Τονίσαμε πως η πολιτιστική επανάσταση άρχισε πολύ πριν από την Άλωση. Ο Μανουήλ Χρυσολωράς φτάνει στην Φλωρεντία το 1397. Πρωτοπόρος, ετοιμάζει το έδαφος για τους επόμενους, έχοντας πολλούς μαθητές οι οποίοι αποτελούν «αστέρες» της Αναγεννήσεως. Ο Χρυσολωράς έφτασε με ειδική αποστολή να ζητήσει βοήθεια εναντίον των Τούρκων. Αλλά το σχίσμα και η ανάμνηση της Φραγκοκρατίας είχε διχάσει με φανατισμό τους Έλληνες.

Κατά την εθνική μας συνήθεια, οι Πρόγονοί μας παρετάχθησαν σε αντιμαχόμενα στρατόπεδα, επιδιώκοντας να σφάξει ο καθένας, με κάθε κόστος, τον άλλον.
Ματαίως ο Πλήθων Γεμιστός προσπάθησε από τον Μυστρά να πείσει τον Αυτοκράτορα να οργανώσει ισχυρό στρατό. Οι Έλληνες, εκθηλυσμένοι και θρησκόπληκτοι στην πλειονότητά τους, προτιμούσαν κλεισμένοι σε μοναστήρια να περιμένουν την επέλαση των Αγγέλων με τις ρομφαίες για να τους σώσουν. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται στην Ελλάδα κάθε φορά,
αν και κατ’ άλλον τρόπον. Εδώ και τρεις χιλιετίες ένα κύριο συστατικό του έθνους είναι ο «Ελληνοκτόνος Διχασμός».

Τότε το περιβόητο filioque αμφιβόλου σημασίας, βαρύτητος ή νοήματος κατέστρεψε το Γένος μας, το εμπαθές σύνθημα «Ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά» στην πρώτη 20ετία του 20ου αιώνος, ο Μαρξιστικός μύθος και οι κομμουνιστικές τερατοψαλμωδίες τύπου
«Στάλιν τ’ όνομά σου λεφτεριά» του Ρίτσου μετά τον Β ́ Παγκόσμιο πόλεμο, η …διαρροϊκή «Φιλελεύθερη Δεξιά» κι η «Αριστερά της προόδου» στις μέρες μας. Μάλλον έπεται συνέχεια κακή, «κατά τα ειωθότα». Πάντοτε ο Έλληνας βρίσκει ένα είδος Διχασμού και εμφυλίου μίσους για να αυτοκτονεί. Δυστυχώς, ο αιώνιος Φοίνιξ ο οποίος αναζεί από την τέφρα του πάντα θα βρίσκει κάποιο εξωπραγματικό, ανυπόστατο και παρανοϊκό πρόσχημα ώστε να αυτοκαταστρέφεται.

Οι έρευνες του σπουδαίου Έλληνα γενετιστή, καθηγητή Τριανταφυλλίδη, αποκαλύπτουν
ότι το DNA του Έθνους παραμένει σχεδόν αμετάβλητο από την εποχή του Ομήρου και του αδάμαστου Αχιλλέως με την «μήνιν» του (την μάνητα, μανία του). Η βιταμίνη που το διατηρεί …. φαίνεται παραδόξως πως είναι ο απεριόριστος «Φθόνος Ημών Αυτών»
και η έμφυτη ιδεοληπτική φιλοσοφία παρά τις προσπάθειες του Σωκράτη να προάγει και επιβάλλει τον Πραγματισμό. Αυτά όλα βεβαίως δεν είναι διόλου άσχετα με την μοίρα της Ελλάδος, όταν σήμερα, με τα αιφνίδια γεγονότα της Ουκρανίας βρίσκεται και πάλι στο μάτι του τυφώνος που λέγεται Ανατολικό Ζήτημα.

Πρέπει με ωμότητα και δίχως κανένα δισταγμό να φθάσουμε στην διάγνωση της μυστικής κληρονομικής μας ασθένειας που παριστά την διαχρονική ουσία του ελληνικού προβλήματος: Τον Φθόνο του πλησίον.

Μόλις έφτασε ο Χρυσολωράς στην Ιταλία το 1397, ο Caluccio Salutati, δεινός Πλατωνιστής, του Ουμανιστικού κύκλου της βίλλας «Paradiso», τον καλεί στην Φλωρεντία να διδάξει την ελληνική γλώσσα (αυτήν που περιφρονεί ως «νεκρή» η άρρωστη κλίκα των οικουμενιστών και διεθνιστών εθνομηδενιστών που λυμαίνονται τους ακαδημαϊκούς διαδρόμους), αλλά και την φιλοσοφία, (δηλαδή την γνώση η οποία εγεννήθη μεν στην Ελλάδα αλλά και απέθανε εδώ από αναιμία). Μαθητές του ήσαν τα μεγάλα ονόματα της Αναγεννήσεως, Αρετίνος, Francesco Filelfo, Gian Francesco Poggio Bracciolini, Traversari και πολλοί άλλοι.

Εδώ μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα με τι αγώνες κερδίζεται η πνευματική ανάπτυξη, αγώνες οι οποίοι σήμερα είναι άγνωστοι στην ελληνική κοινωνία. Η παλαιά αντίθεση, από τον Μεσαίωνα, Πλατωνικών και Αριστοτελικών (ο ιδεαλισμός του Πλάτωνος και η Λογική του Αριστοτέλη, έπλασαν το Ευρωπαϊκό Πνεύμα) δυναμώνει εξαιρετικά κατά τον 14ο και 15ο αιώνα. Δυστυχώς την εποχή που η Ευρώπη άνοιγε τα μάτια της, οι Έλληνες τα έκλειναν σε ένα φρικτό βαθύ σκότος, σ΄ένα ζόφο τεσσάρων αιώνων, κάτω από τον βάρβαρο Ασιάτη τύραννο.

Το έναυσμα έδωσε στην Ιταλία η επιρροή του Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστού (1360 - 1453) και κατά την ατυχή Σύνοδο της Φερράρας (1438) και Φλωρεντίας (1439) που έγινε σε συνεννόηση του Πάπα Ευγένιου του Δ’ με τον Ιωάννη Παλαιολόγο. Εκεί έλαμψαν οι μορφές των Πλατωνιστών Πλήθωνος, Βησαρίωνος και Γεώργιου Τραπεζούντιου, οπότε τον Ιούλιο του 1439 επετεύχθη βραχύβιος ένωσις των Εκκλησιών.

Ακολούθησε στις 10 Νοεμβρίου του 1444 η Σταυροφορία και η συντριπτική ήττα στην Μάχη της Βάρνας. Ο μεικτός χριστιανικός στρατός -ο οποίος συνίστατο κύρια από ουγγρικές και πολωνικές δυνάμεις, μαζί με Τσέχους, παπικούς ιππότες, Βόσνιους, Κροάτες, Σέρβους, Βούλγαρους και Ρουμάνους- συναντήθηκε στο πεδίο της μάχης με τον αριθμητικά υπέρτερο οθωμανικό στρατό. Οι Ούγγροι ήσαν ελλειπώς εξοπλισμένοι και η βοήθεια από την Βλαχία, την Αλβανία και την Κωνσταντινούπολη δεν έφθασε ποτέ. Οι 30.000 Σταυροφόροι συντρίφθηκαν από 120.000 Οθωμανούς. Περίπου οι μισοί στρατιώτες του ενωμένου στρατού σκοτώθηκαν. Με αυτή την ήττα σταμάτησε οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια παρεμπόδισης της διείσδυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην ανατολική Ευρώπη για αρκετές δεκαετίες.

Ο Πλήθων γνωρίζεται με τον Κόζιμο των Μεδίκων στον οποίον διδάσκει την Πλατωνική διδασκαλία. Οι ιδέες του Πλήθωνος, ανάμικτες με τον Νεοπλατωνισμό του Πλωτίνου,
του Πρόκλου, του Πορφυρίου αλλά και με τις διδασκαλίες του Ζωροάστρη / Ζαρατούστρα, εν πολλοίς αλλά ιδιαιτέρως προκεχωρημένες για την τότε εποχή, προκάλεσαν μεγάλες αντιδράσεις. Θεωρείται «Χριστιανός Ειδωλολάτρης». Κυριότεροι αντίπαλοί του αναδεικνύονται οι άλλοι Έλληνες – οι Θεόδωρος Γαζής, και ο σφοδρώς ανθενωτικός
ο Γεννάδιος Σχολάριος, μετέπειτα διορισμένος από τον «πορθητή» πατριάρχης.
Ο Φλωρεντινός Ουμανισμός αναζωπυρούται όταν ο Κόζιμος των Μεδίκων (Cosimo dei Medici) καλεί στην Φλωρενία τον Ιωάννη Αργυρόπουλο (1410 -1490) ο οποίος διδάσκει
την ελληνική γραμματεία στον Κόζιμο και στα παιδιά του, Piero και Lorenzo.

Με παρόμοιες αντιθέσεις και πολεμικές, αναζωπυρούται το πνεύμα και εξασφαλίζεται
η πρόοδος, αρκεί βεβαίως να κυριαρχεί πνεύμα ελευθερίας. Η σύνθεση των στοιχείων πνευματικής προόδου, η «Disputatio scholastica de divina providentia» («Σχολαστική συζήτηση περί της θείας προνοίας») του Σαμουήλ Ράδερφορντ, το «Sic et Non»
(«Ναι και όχι») του μεγάλου Πέτρου Αβελάρδου, οι νέες ιδέες και το πνεύμα ελευθερίας και αναζητήσεως, είναι τα δημιουργικά στοιχεία, τα οποία η σημερινή παραπαίουσα ελληνική Παιδεία δεν έχει κατορθώσει ούτε στοιχειωδώς να εμφυτεύσει στις νέες γενεές.
Διότι και εκεί, στον χώρο της Παιδείας ελλείπουν οι Ηγέτες.

Την θέση τους κατέχουν μη επιστάμενοι ή και ημιμαθείς Μίμοι και Ουραγοί των μισελλήνων ξένων, «αυτοσχεδιάζοντες», που αρπάζουν, αμαχητί και άβουλα, εισαγόμενες από το εξωτερικό ιδέες, πολλές φορές υπό την επίδραση πολιτικής προπαγάνδας και σκοπιμότητος, όπως είναι η σημερινή εγκληματική και αφύσικη Νέα Τάξις Πραγμάτων. Η οποία, ακριβώς, επειδή είναι αφύσικη, δηλαδή ενάντια στην φύση του ανθρώπου, θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα με πολλά, κατά το παρελθόν, παρόμοια τερατώδη και πονηρά ιδεολογήματα. Δηλαδή θα παρέλθει, αφού όμως θα έχει αφήσει πίσω της εκατομμύρια πτώματα.
Όμως η «τέως ψωροκώσταινα και νυν ψωροLacostαινα» Ελλάδα των ανελλήνιστων μίμων και ουραγών ζει πάντοτε, με δανεικά και εισαγωγές (κυριολεκτικώς και μεταφορικώς),
είτε πρόκειται για χρήμα και εμπορεύματα, είτε πρόκειται για ιδέες και ιδεολογήματα.

Σε όλο αυτό το διάστημα, μέχρι τον 19ον αιώνα η Ευρώπη διαμορφώνεται σύμφωνα με το ελληνικό πνεύμα (διωγμένο και ξενιτεμένο). Το λεξιλόγιο των δυτικοευρωπαϊκών γλωσσών εμπλουτίζεται συνεχώς με ελληνικές λέξεις οι οποίες σήμερα αποτελούν σχεδόν το 25% περίπου του λεξιλογίου της αγγλικής, γαλλικής, ισπανικής και ιταλικής γλώσσας.

Όλα αυτά συνέβησαν κατά την περίοδο, από το 1453 και ύστερα, επί τέσσερεις αιώνες,
όταν οι Έλληνες είχαν πέσει σε πνευματική λαθροβίωση, σε ιστορική «χειμερία νάρκη»
μαζί με τον «Μαρμαρωμένο Βασιλιά» του εθνικού Μύθου, μέσα στο σκοτάδι της κτηνώδους Τουρκικής βαρβαρότητας.

Τα ανωτέρω, ενδεχομένως να φαίνονται για το θέμα του Ανατολικού Ζητήματος,
ως παρέκκλιση, αυτό συμβαίνει αλλά μόνο φαινομενικώς, σε μιαν επιπόλαιη και βιαστική θεώρηση. Διότι, όπως αναφέραμε σαφώς, η Ιστορία δεν είναι κάποια ασυνεχής αλληλουχία μονομερών αιτιωδών σχέσεων. Στην ιστορική εξέλιξη ακολουθείται μια ιδιότυπος σειρά «αναλογικών παρομοιώσεων», όπου τα γεγονότα του παρελθόντος είναι ομοιώματα αυτών που ακολουθούν, οπότε και διδάσκουν με την μελέτη τους την κρίση μας.

Εξ΄άλλου όπως επίσης εγράφη, η Ιστορία είναι παράγωγο των ανθρώπων και οι ίδιοι άνθρωποι είναι πάντοτε, επιρρεπείς στα ίδια σφάλματα.

Όπως λέγει ο Πολύβιος, «καλλίστη Παιδεία ηγητέον προς αληθινόν βίον την εκ της πραγματικής ιστορίας περιγενομένην εμπειρίαν η Ιστορία ηγείται το αληθές δια την ωφέλειαν των φιλομαθούντων».

Δυστυχώς, σήμερα η ξεπεσμένη παιδεία κάνει πολλούς να μιλούν με περιφρόνηση για «παρελθοντολογία» και άλλους να νομίζουν ότι μια φευγαλέα σκοπιμότης ηττοπάθειας και αβουλίας, μας επιτρέπει να αποκαλούμε την βάρβαρη σφαγή των ομογενών μας στην προκυμαία της Σμύρνης το 1922 «συνωστισμό»!

Όταν ο διχασμός δεν είναι απλώς διαφορετική «γνώμη εν ελευθερία», αλλά συνοδεύεται από καταναγκασμμό, δίωξη, απαγορεύσεις, μίσος και φανατισμό (όπως συμβαίνει κατά κόρον με τους διχασμούς που απαντώνται στην ελληνική Ιστορία), τα αποτελέσματα είναι επιεικώς ολέθρια. Μη λησμονείτε την «αναλογική παρομοίωση» που αναφέραμε στα προηγούμενα με τον διχασμό των «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» στην πολιορκούμενη Βασιλεύουσα ! Διατηρείστε άσβεστη ακόμη και την ακραία υποψία ότι η ανοικτή Κερκόπορτα δεν ήταν απότοκος λησμοσύνης, αλλά ήταν παράγωγο εκτελέσεως ενός προμελετημένου σχεδίου.

Η ανάδειξη, την επομένη της Αλώσεως, του σκοτεινού Γεννάδιου Σχολάριου σε «Πατριάρχη» και η αναγνώριση από τον Μωάμεθ της θρησκευτικής ανεκτικότητος, παραμένει μια ακόμη ύποπτη σύμπτωση, ιδίως σε συνδυασμό με την φράση του Νοταρά «καλύτερα το φακιόλι του Τούρκου από την Τιάρα του Πάπα». Βεβαίως, αυτή η φρικώδης ιστορική υποψία δεν επιβεβαιώνεται εμπειρικά, αλλά λογικά. Η προετοιμασία, η «συνωμοσία»,
είτε θεμελιώνεται σε αργύρια εξαγοράς είτε σε σφαλερή πεποίθηση διεστραμμένης συνειδήσεως, είναι πάντοτε ουσιώδες συστατικό στοιχείο σε κάθε ανάλογη ιστορική εξέλιξη. Το χειρότερο είναι όταν η συνείδηση, επικαλύπτεται με θρησκευτικό φανατισμό.

Δυστυχώς, μετά την Άλωση, στο κενό μέχρι τον 19ον αιώνα, εμείς οι Έλληνες απωλέσαμε την δημιουργό εξέλιξη της ιστορικής συνέχειας. Αυτό το γεγονός ενείχε τεράστιο ρόλο στην ελειμματική προσαρμογή προς την Ευρώπη, καθ΄όλες τις έκτοτε εποχές. Επίσης το εν λόγω γεγονός σήμερα πρέπει να καθορίζει και τον περατέρω σωτήριο αναγκαστικό προσανατολισμό της Παιδείας των Ελλήνων. Όμως και τούτο το πασιφανώς επιβεβλημένο δρώμενο, ουδόλως έχει γίνει κατανοητό από τους, κατά τον διαχρονικό χαρακτηρισμό του Σωκράτους, «μη επισταμένους και αυτοσχεδιάζοντας» που κυβερνούν.

Από πολιτική σκοπιά, η Ρωσία, λόγω του «ομοθρήσκου» και των παλαιών δεσμών με τον ελληνισμό από την εποχή του Βλαδίμηρου, θεωρεί ότι είναι η φυσική διάδοχος του Βυζαντίου. Το 1492, (χρονιά κατά την οποίαν ο Χιακής καταγωγής Χριστόφορος Κολόμβος ανακλύπτει την Αμερική) ο Τσάρος Ιβαν ο Γ’, νυμφεύετει την ανεψιά του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Σοφία, και ορίζει ως σύμβολο της Ρωσίας τον αγέρωχο Δικέφαλο Αετό.
Έτσι εντείνεται η είσοδος της Ρωσίας ως νέας πρωταγωνίστριας στο Ανατολικό Ζήτημα. Αποβλέπει στην προσάρτηση των Ανατολικών Βαλκανίων, κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως, του Βοσπόρου και των στενών, για εξασφάλιση της εξόδου του εμπορίου και του στόλου της στην Μεσόγειο.

Η Αυστροουγγαρία θέλει την κατάληψη Κροατίας, Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ώστε μέσω της Σερβίας να έχει και αυτή διέξοδο στο Αιγαίο με κατάληψη της Θεσσαλονίκης.
Τούτο διότι ήταν περικυκλωμένη από χερσαίες εκτάσεις με μοναδική έξοδο την Τεργέστη στην Αδριατική θάλασσα, έξοδο η οποία εξαρτάται από το ποιός ελέγχει την Ιταλία και τις Ιονίους Νήσους. Παράλληλα η Γαλλία του Ναπολέοντος επιπίπτει στην τουρκοκρατούμενη Αίγυπτο για να επιτύχει την απομόνωση της θαλασσοκράτειρας Αγγλίας από τις Ινδίες.
Έτσι, η πολιτική της τρίτης μεγάλης Δυνάμεως, της Αγγλίας είναι η εξουδετέρωση των ανωτέρω σχεδίων. Αυτή ήταν εν πολλοίς η νέα διαγραφή του Προβλήματος του Ανατολικού Ζητήματος. Η απελευθέρωση της Ελλάδος θα είναι για την Αγγλία η λύση του προβλήματός της.

Τούτα είναι παρελθόντα χαρακτηριστικά του Γενικού Σχεδίου μιας περίπλοκης Συνωμοσίας μεταξύ των Μεγάλων, που μας φθάνει έως τις τρέχουσες εξελίξεις της εμπλοκής της Ουκρανίας (για περικύκλωση της Ρωσίας και την εξασφάλιση των πηγών ενεργείας για την Δύση, προφανώς υπό την επίβλεψη και τον έλεγχο της Αμερικής).

Το Ανατολικό Ζήτημα παραμένει διαχρονικό κομβικό πρόβλημα το οποίο αλλάσσει και μεταμορφώνεται ως προς τους εκάστοτε πρωταγωνιστές, τους σκοπούς και τα αίτια,
αλλά στην ουσία παραμένει το αυτό και ωσαύτως έχον. Για όλα αυτά τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα Δύσεως και Ανατολής, επί μία περίπου πεντηκονταετία, συνωμοσίες (ενδοκρατικές και μέσα στους κόλπους των ψευδοσυμμαχιών), πόλεμοι, δολοφονίες ακόμη και …. εμπρησμοί δασών από την νήσο Θάσο μέχρι την Εύβοια,
το Ταίναρο και την Ολυμπία, όλα διαφορετικά αλλά στην ουσία, όλα τα ίδια.

Από τους εκάστοτε δυνάστες της ανθρωπότητος οι οποίοι (πίσω από την άθλια υποκρισία της «Δημοκρατίας» και της ανθρωπιστικής «Ηθικής»), εφαρμόζουν το μόνο δίκαιο που διαπερνά όλη την Δημιουργία: Το δίκαιο του ισχυροτέρου.

Ευαγγελία Ιωαννίδου

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ