ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

[...] εύκολα να φαντασθούμε την αντίστοιχη εύλογη αμερικανική οργή αν η Κίνα συγκροτούσε μια εντυπωσιακή παγκόσμια στρατιωτική συμμαχία, προσπαθώντας να συμπεριλάβει στους κόλπους αυτού του διεθνούς οργανισμού ….. το Μεξικό και τον Καναδά. 

ΠΡΟΣ ΠΟΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ;

Μέρος 1

Μεταξύ των λίγων βεβαιοτήτων που μπορούν και πρέπει να διατυπωθούν για τον εξελισσσόμενο ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, υπάρχει η ακόλουθη: Είμαστε πράγματι στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου! ... Διότι, με απόλυτη βεβαιότητα ο πόλεμος έχει καταστεί πλέον «θερμός», πράγμα που πρώτα απ΄όλα αλλάζει τα πάντα.

Η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν τον προηγούμενο Σεπτέμβριο κατέδειξε ξεκάθαρα ότι το 1989 δεν ήταν «το τέλος» αλλά απλώς «η αρχή του τέλους» του Ψυχρού Πολέμου. Ήταν μια θλιβερή πολυδιαφημισμένη διαδικασία που διήρκεσε επί 33 χρόνια κι έφθασε τώρα στο τέλος της… είτε με μια νίκη της «πολύμορφης» Δύσης, είτε με μια συμβιβαστική συμφωνία η οποία θα δέχεται τις κόκκινες γραμμές του Ρώσου Προέδρου ή με ένα πλανητικό πανδαιμόνιο που θα …. μοιράσει εξ αρχής τα χαρτιά του παγκόσμιου παιχνιδιού.

Ανιχνεύουμε διστακτικά έναν εξελισσόμενο παράλληλο ιστορικό δρόμο μεταξύ της απόσυρσης των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, (η οποία προηγήθηκε κατά εννέα μήνες της πτώσης του «Βερολίνειου Τείχους του Αίσχους») και της απόσυρσης των αμερικανικών και συμμαχικών στρατευμάτων από την ίδια χώρα, απόσυρσης η οποία μπορεί να επιφέρει την ανάλογη πτώση του «Αμερικανικού Τείχους του Θράσους, της Ουάσινγκτον». Συνεπώς αναρωτιόμαστε, πλην της στρατιωτικής υπεροχής των ΗΠΑ και της αναγκαστικής κυριαρχίας του δολλαρίου, αυτό το τωρινό «τείχος», πέφτοντας θα συμπαρασύρει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Σ΄ έναν πόλεμο, πρέπει να «πεθάνουν», να εξαλειφθούν τα θεμελιώδη πρότυπα, τα μοντέλα όλων των εμπολέμων, έτσι ώστε να εμφανισθεί, ως ιστορική διαλεκτική σύνθεση, ένα νέο σύστημα, θέτοντας τέλος στην αδιάκοπη αναπαραγωγή των συνθηκών του πολέμου. Η αποτυχία να βρεθούν νέες συνθήκες συνύπαρξης για τις ευρωπαϊκές χώρες μετά τον Πρώτο Μεγάλο Πόλεμο οδήγησε στον Δεύτερο. Αυτό το έλλειμμα ιστορικής προσαρμογής κατέδειξε και το ΝΑΤΟ (το οποίο η κυριαρχική εμμονή του αμερικανικού παράγοντα εμπόδισε πλήρως να μεταρρυθμισθεί), καθώς συνέχισε να παράγει λογικές ψυχρού πολέμου, αναζητώντας απεγνωσμένα ένα νέο εχθρό, έως του σημείου να τον «εφεύρει», επειδή ο σοβιετικός εχθρός δεν υπήρχε πλέον. Ακριβώς αυτή τη διάσταση διαπίστωσε και περιέγραψε αριστοτεχνικά και πρώιμα (ήδη από το 1992), ο πολυγραφότατος Αμερικανός παλαιοσυντηρητικός ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας Ted Galen Carpenter (υπεύθυνος «Μελετών Αμύνης και Εξωτερικής Πολιτικής» του διάσημου ελευθεριακού Ινστιτούτου «Κάτων») στο εξαιρετικό βιβλίο του «Μια αναζήτηση εχθρών : Αμερικανικές συμμαχίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο» («A search for Enemies : America’s Alliances after the Cold War»)

Τα τελευταία 15 χρόνια, αυτές οι σκέψεις μας οδήγησαν στην «ελπίδα» για την πτώση του τείχους της Ουάσινγκτον, όχι επειδή επιθυμούσαμε την … εξαφάνιση των Ηνωμένων Πολιτειών ή των Αμερικανών. Αλλά, αντίθετα, διότι, με την έλλειψη ενός σαφούς σημείου κάποιου διαρθρωτικού μετασχηματισμού των νικητών του Ψυχρού Πολέμου, στάθηκε αδύνατο να δούμε κάτι άλλο από την αμείλικτη κίνηση της Ηπείρου μας και γενικότερα ολόκληρου του πλανήτη προς μια νέα άβυσσο, την οποία πλέον έχουμε πράγματι προσεγγίσει εγγύτατα.

Η αποκαρδιωτική απόσυρση των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν είναι ένα γεγονός το οποίον ενδεχομένως θα μπορούσε να αποφευχθεί. Αλλά αποδείχθηκε πως ήταν αναπόφευκτο. Αποτελεί ένα σαφές μήνυμα ότι, αυτή την φορά η «υποτακτική» Ευρώπη δεν ήταν η μόνη που υποχρεώθηκε να ακούσει τον κρότο και τον απόηχο του δρωμένου :
Η αμερικανική αυτοκρατορία κατέθεσε προσωρινά τα όπλα και ακροάζεται με πολυπραγμοσύνη τον πολυπολικό κόσμο που αναδύεται παρά την θέλησή της, προκειμένου να επανεξετάσει τη νέα παγκόσμια τάξη, όχι πλέον ως η απόλυτη κυρίαρχη πλανητική μονοδύναμη.

Η κρίσιμη βαρύτητα των ευρω-ρωσικών σχέσεων επανήλθε στο προσκήνιο της διεθνούς πολιτικής ως απόλυτη προτεραιότητα, είτε βεβαίως οι Αμερικανοί ταράζονται απ΄ αυτήν, είτε όχι.

Η «Σύγκρουση των Πολιτισμών» όπως τέθηκε από τον Σάμιουελ Χάντινγκτον, πράγματι συνεχίζει να δρα και συνιστά την μεγάλη πρόκληση των επομένων είκοσι ετών, ενώ επιδεινώθηκε σημαντικά από τα τελευταία είκοσι χρόνια «αμερικανικής διαχείρισης» της Αραβικής-Μουσουλμανικής Επανάστασης.
Σε κάθε περίπτωση, ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας γκρεμίσει όλες τις αρχές και τους θεσμούς της παλιάς παγκόσμιας τάξης. Εκτιμάται ότι ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η ΕΕ, ούτε ο ΟΗΕ, ... θα βγουν αλώβητοι από αυτή τη μεγάλη ιστορική κρίση.

Όπως εξελίσσεται η πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων προβάλλει αναμφισβήτητη η φιλοπατρία του ουκρανικού λαού που αντιστέκεται απέναντι στον πανίσχυρο Ερυθρό Στρατό και συνάμα αναδύονται αυτόματα και προβάλλουν ορισμένοι προβληματισμοί, που επισημαίνουν διαπιστώσεις από διαχρονικές φυσικοϊστορικές αλήθειες :

        1. Ακούστηκαν πολλές ιερεμιάδες υπέρ του ουκρανικού λαού από εκπροσώπους όλου         του πολιτικού φάσματος. Αποκορύφωση αυτής της αιφνίδιας σφοδρής ουκρανοφιλίας         (δεξιών κι αριστερών υποκριτών και ψευταράδων) ήταν η αντιστοίχιση του ουκρανικού         αγώνα με την …. Μάχη των Θερμοπυλών! Ο Ζελένσκι ως … νέος «Λεωνίδας» διοικεί         τους ναζί του Τάγματος Αζόφ, πολεμώντας κατά του … ναζί Πούτιν, εκφράζοντας την         αρχέγονη σύγκρουση πολιτισμών της Ευρώπης και της Ασίας ! Δηλαδή ο τωρινός         ρωσο- ουκρανικός πόλεμος δεν είναι ένας ακόμη εμφύλιος μεταξύ λευκών         ευρωπαϊκών εθνών (εδώ μάλιστα στενά συγγενικών σλαβικών) ; Δεν         αυτοκαταστρέφεται η Ευρώπη Μας και με τις πολυάριθμες πολεμικές απώλειες των         Ευρωπαίων; Και σε κάθε περίπτωση, ποιος ωφελείται τελικά από τον τωρινό εμφύλιο         ευρωπαϊκό πόλεμο; Γιατί ο κύριος λογικός γνώμονας προσέγγισης της αλήθειας για         οποιαδήποτε αδικοπραγία, παραμένει από το 80 π. Χ. η κομβική φράση «Τις         ωφελείται;» - «Cui Bono?», όπως την παρέθεσε ο μεγάλος Ρωμαίος Μάρκος Τούλιος         Κικέρων στο δικανικό λόγο του «Υπέρ Ροσκίου Αμερινού», επικαλούμενος την άποψη         του σεβαστού Υπάτου και Κήνσορα δικαστή Λουκίου Κασσίου Λογγίνου !

        2. Η πατρίδα μας συνεχίζει αμετάβλητη την μεταπολιτευτική αμερικανόδουλη         συμπεριφορά του καραμανλικού «Ανήκωμεν εις την Δύσιν» ; Ή μήπως είναι πια         βολεμένη υπόδουλη θεραπαινίδα «δύο κυρίων», ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την         «υποστηρικτική» … ευρωλιγούρικη ιδεολογία της κρατικοδίαιτης «μασαμπούκας» των         ευρωκονδυλίων και της παρακρατικής ρουφιανιάς των εθνομηδενιστών «κατ΄         επάγγελμα» εξεγερμένων ;                 

        Μέχρι πότε θα συνεχίζει την «αγέρωχη» υποκρισία του ο τέως σοβιετόφιλος «Έλληνας»         προοδευτικός «δημοκράτης», γλοιώδες χαρμάνι αντεθνικού κομμουνιστικού         διεθνισμού, δυτικοθρεμμένου καταναλωτισμού και ανερμάτιστων δυτικόστροφων         πολιτισμικών επιλογών ;

        3. Η συνηθισμένη φρενιασμένη αντιεθνικιστική παραπληροφόρηση και η συστηματική         συντήρηση των τεράστιων καθεστωτικών δικτύων επηρεασμού της κοινής γνώμης, (άρα         και των πολιτικών εξελίξεων), έχει εστιαστεί σε ένα πολύμορφο αντιρωσικό μένος. Όλοι         οι ζηλωτές της πολιτικής ορθότητας που ωρύονται για κάθε «υποκίνηση ρατσισμού και         εχθροπάθειας», δείχνουν τώρα λυσσαλέο πάθος συλλογικής τιμωρίας και οριστικής         εξάλειψης του «Ρώσου εχθρού», με σύμπνοια «λαϊκού δικαστηρίου». Αντιλαμβάνεται         άραγε ο μέσος άνθρωπος ότι οι δύσμοιροι Ουκρανοί πατριώτες μάχονται ηρωικά για         την πατρίδα τους, αλλά με την πολεμική αρετή τους και τις θυσίες τους υπερασπίζονται         επίσης τις ζοφερές και βρώμικες πολιτικές των Διεθνών Επικυριάρχων, που         καταδιώκουν, μυκτηρίζουν και πολεμούν την ανεξάρτητη ύπαρξη των Εθνών και των         Πατρίδων, σε ολόκληρο τον πλανήτη;
    

        4.Στο μεταξύ οι κάθε είδους «προστάτες» και «απολογητές» της Δύσης δεν μας εξηγούν         (ούτε καν με λειψό τρόπο) τι ζητούν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία, στην δυτική παρυφή της         Ρωσίας; Βεβαίως μπορούμε εύκολα να φαντασθούμε την αντίστοιχη εύλογη         αμερικανική οργή αν η Κίνα συγκροτούσε μια εντυπωσιακή παγκόσμια στρατιωτική         συμμαχία, προσπαθώντας να συμπεριλάβει στους κόλπους αυτού του διεθνούς         οργανισμού ….. το Μεξικό και τον Καναδά.

Πρέπει απροκατάληπτα και με συνέπεια να αναρωτηθούμε προς ποιες διαδικασίες και αποτελέσματα οδεύουμε τώρα, σχηματοποιώντας στο νου μας δύο ενδεχόμενα, διακριτά βασικά σενάρια: Πρώτα ένα βραχυπρόθεσμο σενάριο, στο οποίο Ρώσοι και Ουκρανοί συμφωνούν τελικά σ΄ έναν συμβιβασμό τις επόμενες ημέρες / εβδομάδες, το οποίο μας οδηγεί σ΄ ένα κόσμο όπου η «Δύση» παραμένει ο κεντρικός πυλώνας. Και δεύτερο, ένα μακροπρόθεσμο σενάριο, στο οποίο η Ρωσία «βαλτώνει» και καταβυθίζεται στην Ουκρανία, ενώ ολόκληρη η Ευρώπη βυθίζεται στην κινούμενη άμμο της πολεμικής ιστορίας, καθώς οι Αμερικανοί παρακολουθούν …. απόμακροι κάτω από την ηγεσία του Μπάϊντεν, ενώ οι Ευρωπαίοι μάχονται γενναία … μεταξύ τους.

Ας αναλογιστούμε την επερχόμενη πιθανή άβυσσο

Σ’ αυτό το στάδιο, και τα δύο σενάρια που αναφέραμε παραπάνω, παραμένουν πιθανά.
Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μας προσκαλούν να αναλογιστούμε την άβυσσο : Οι Ρώσοι «προτείνουν» τον κίνδυνο ενός τρίτου Μεγάλου - Παγκόσμιου Πολέμου, ενώ με την προέλασή τους φέρνουν στο προσκήνιο την πιθανότητα επίθεσης σε πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, όπως σ’ εκείνον της επαρχίας Ζαπορίζια, (τον μεγαλύτερο της Ευρώπης στο Ενερχοντάρ – «Δώρο της Ενέργειας»-, την πόλη στις όχθες του Δνείπερου ποταμού, όπου παράγεται το ένα τέταρτο των ενεργειακών αναγκών της πολύπαθης Ουκρανίας). Επίσης δεν εξέλειπε το ενδεχόμενο των γιγαντιαίων κυβερνο-επιθέσεων για τις οποίες η Ρωσία είναι απόλυτα ικανή (καθώς εκεί βρίσκεται μεγάλο πλήθος των (παγκόσμια) ικανότερων δικτυακών «διεισδυτών» / hackers, με εγκληματική δραστηριότητα, οι οποίοι δυνητικώς θα δράσουν με εντολές της κυβερνήσεώς τους).

{Συνεχείς «κατανεμημένες επιθέσεις άρνησης υπηρεσίας» (DDoS) είναι δυνατό να «πλημμυρίσουν» τους διακομιστές του στόχου με αιτήματα σύνδεσης, σαν εκατομμύρια άνθρωποι να προσπαθούσαν να συνδεθούν ταυτόχρονα. Επίσης θρυλείται ότι οι Ρώσοι προγραμματιστές έχουν ανακαλύψει ένα λανθάνον είδος ηλεκτρονικού «διαγραφέα», ένα κακόβουλο λογισμικό «καθαριστήρα», που διαγράφει τα περιεχόμενα των στοχοποιημένων υπολογιστών με Windows. Ακόμη, μεγάλος προβληματισμός υφίσταται γύρω από την πιθανή χρήση «λογισμικού εκβίασης» («λυτρισμικού» - ransomware) όπως …. ο διαβόητος ρωσικός «Petya».
Ο Petya αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2016. Σε αντίθεση με άλλες μορφές κρυπτογραφικού ransomware, το συγκεκριμένο κακόβουλο λογισμικό στόχευε να μολύνει την «κύρια εγγραφή εκκίνησης» (master boot record, δηλαδή ένα είδος τομέα εκκίνησης που περιέχει τον απαραίτητο κωδικό υπολογιστή για την έναρξη της διαδικασίας εκκίνησης), εγκαθιστώντας ένα βασικό στέλεχος της εφαρμογής. Αυτό κρυπτογραφεί τους πίνακες των αρχείων του συστήματος αρχείων NTFS κάθε φορά όποτε το μολυσμένο σύστημα ξεκινάει, εμποδίζοντας το σύστημα στην εκκίνηση των Windows, μέχρις ότου πληρωθούν τα λύτρα.
Στις 27 Ιουνίου του 2017, χρησιμοποιήθηκε ο «NoPetya», μια αρκετά τροποποιημένη έκδοση του Petya, για μια κυβερνοεπίθεση παγκόσμιας κλίμακας, στοχεύοντας κυρίως την Ουκρανία. Αυτή η έκδοση είχε τροποποιηθεί ώστε να διαδοθεί χρησιμοποιώντας το «τέχνασμα» («exploit») Eternal Blue. Λόγω μιας άλλης σχεδιαστικής αλλαγής ήταν αδύνατο να αποκωδικοποιηθεί πραγματικά το σύστημα, ακόμη και μετά την πληρωμή των λύτρων, γεγονός που οδήγησε τους αναλυτές ασφάλειας στο πόρισμα ότι η επίθεση δεν έγινε για προσπορισμό παράνομου κέρδους, αλλά για να προξενήσει απλά αναστάτωση.
Σύμφωνα με Δυτικούς αναλυτές κυβερνοασφάλειας, ο ενορχηστρωτής της ρωσικής συναφούς δραστηριότητας είναι η «Μονάδα 74455» ή «Αμμοσκούληκο» (Песчаный червь) της «Κεντρικής Διοίκησης» Γκε-Ου (GU-Гла́вное управле́ние) Ασφαλείας των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων [διαδόχου της διαβόητης Γκε-Ερ-Ου (GRU - Главное разведывательное управление)], εξειδικευμένη στον κυβερνοπόλεμο. Η εν λόγω Μονάδα είναι γνωστή στην Δύση και ως Iron Viking, Telebots ή Voodoo Bear.}


Οι Αμερικανοί απαντούν στο ρωσικό ζοφερό σκηνικό, παρουσιάζοντας τη δική τους τρομακτική προοπτική : Μίας παγκόσμιας κατάρρευσης των οικονομιών, που προκαλείται τελικά από το ευρύτατο πλέγμα αντιρωσικών κυρώσεων οι οποίες θα σταματήσουν βάναυσα, θα κατακερματίσουν, ολόκληρο το παγκόσμιο μοντέλο του εμπορίου και της παραγωγής.

Άσχετα όμως από τη σκοπιά από την οποία παρατηρούμε το δρώμενο, μία τρομακτική διαπίστωση είναι βεβαία : Σε αμφότερες τις περιπτώσεις της συμφοράς, ρωσογενούς ή αμερικανογενούς «έμπνευσης», θα προκληθούν εκατομμύρια νεκροί, πεινασμένοι, πρόσφυγες, ασθενείς δίχως θεραπεία κ.λπ...

Πολύκαρπος Παναγιωτίδης 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ