ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 

"Μη ψάχνετε [!!;]
στα αρχεία των αποδείξεων αν η στάση κάποιου εναντίον του Σοβιέτ ήταν ένοπλη ή μόνο λεκτική "...

Η πολιτική δυσπιστία προς τα μέλη μιας αστικής συσκευής είναι νόμιμη και απαραίτητη. 

ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ - 1


«Απορρίπτουμε την παλαιά ηθική και την “ανθρωπιά” που εφευρέθηκε από την αστική τάξη για να καταπιέσει και να εκμεταλλευτεί τις κατώτερες τάξεις. Η ηθική μας δεν έχει προηγούμενο, η ανθρωπιά μας είναι απόλυτη επειδή στηρίζεται σε ένα νέο ιδανικό:
Να καταστρέψει οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης και βίας. Για εμάς, όλα επιτρέπονται επειδή είμαστε ο πρώτος που θα σηκώσουμε τα σπαθιά μας όχι για να καταπιέσουμε και να υποδουλώσουμε, αλλά για ν’ απελευθερώσουμε την ανθρωπότητα από τις αλυσίδες της ... Το αίμα; Αφήστε το αίμα να χυθεί! Μόνο το αίμα μπορεί να βάψει τη μαύρη σημαία της πειρατικής μπουρζουαζίας, μεταμορφώνοντάς την μία για πάντα σε κόκκινο λάβαρο, σε σημαία της επανάστασης. Μόνο η τελική κατάρρευση του παλιού κόσμου θα μας απαλλάξει για πάντα από την επιστροφή των τσακαλιών»
«Κόκκινο Ξίφος» (Κράσνιι Μετς - Красный меч), εφημερίδα της Τσέκα του Κιέβου

Η «Κόκκινη Τρομοκρατία» (красный террор) στη Ρωσία ήταν μια εκστρατεία εξοντωτικής πολιτικής καταστολής και σχεδιασμένων μαζικών δολοφονιών που διεξήγαγαν οι Μπολσεβίκοι (κυρίως μέσω της Τσέκα, της μυστικής αστυνομίας τους) στα μέσα του 1918 μετά την έναρξη του ρωσικού εμφυλίου πολέμου. Αναδύθηκε μετά από μια δολοφονική απόπειρα εναντίον του αρχιμπολσεβίκου Λένιν και διαμορφώθηκε με βάση την «Τρομοκρατία» («Terreur») της Γαλλικής Επανάστασης. Επεδίωξε να εξαλείψει ολότελα την οποιαδήποτε αντιπολίτευση, την πολιτική διαφωνία και οποιαδήποτε άλλη απειλή για την μπολσεβίκικη εξουσία. Γενικότερα, ο όρος «Κόκκινη Τρομοκρατία» αναφέρεται συνήθως στην αδίστακτη, απάνθρωπη και σκληρότατατη πολιτική καταστολή εκ μέρους των Μπολσεβίκων καθ' όλη τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1917-1922) και όχι μόνο.

Η «Πανρωσική Έκτακτη Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Αντεπαναστάσεως και του Σαμποτάζ παρά το Συμβούλιο Λαϊκών Επιτρόπων της ΡΣΟΣΔ» (Всероссийская чрезвычайная комиссия по борьбе с контрреволюцией и саботажем при Совете народных комиссаров РСФСР), πιο γνωστή με τα αρχικά Βε-Τσε-Κα (ВЧК) και συνηθέστερα Τσε-Κα (ЧК), αποτέλεσε την πρώτη υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του σοβιετικού καθεστώτος. Ιδρύθηκε στις 5 Δεκεμβρίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) του 1917 από το «Σοβναρκόμ» της Ρωσικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ), τέθηκε υπό την ηγεσία του Φέλιξ Ντζερζίνσκι, και έπαιξε καίριο ρόλο κατά την λεγόμενη «Ερυθρή Τρομοκρατία» την περίοδο του Ρωσικού Εμφυλίου. Το 1922 αντικαταστάθηκε από την «Κρατική Πολιτική Διεύθυνση» (Γκε-Πε-Ου), αλλά η ονομασία «Τσεκά», και «Τσεκίστ» (чекист) για τα μέλη της, πέρασαν στο ρωσικό λεξιλόγιο ως όρος που αναφέρεται γενικά στα όργανα της εσωτερικής ασφάλειας της ΕΣΣΔ, (και κατόπιν της Ρωσικής Ομοσπονδίας), που εν πολλοίς είναι διάδοχοι της Τσέκα. Ομοίως χρησιμοποιήθηκε και στις χώρες του τέως «Ανατολικού Μπλοκ».

[Το «Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων» ή «Συμβούλιο των Λαϊκών Κομισάριων» (Ρωσικά: Совет народных коммиссаров), γνωστό με το ακρωνύμιο «Σοβναρκόμ» (Совнарком) ήταν ένας κυβερνητικός θεσμός που σχηματίστηκε λίγο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Δημιουργημένο στην Ρωσική Δημοκρατία, το Συμβούλιο έβαλε τα θεμέλια της αναδιάρθρωσης της χώρας για την κρατική διαμόρφωση της Σοβιετικής Ένωσης. Έφτασε να καταστεί η ανώτατη κυβερνητική αρχή εκτελεστικής εξουσίας στο σοβιετικό σύστημα και στα κράτη που ήρθαν υπό τον έλεγχο των Μπολσεβίκων.]

Οι εκτιμήσεις για τον συνολικό αριθμό των θυμάτων της μπολσεβίκικης καταστολής ποικίλουν. Ο πθανότερος συνολικός αριθμός των θυμάτων είναι 1,3 εκατομμύρια.

Η Κόκκινη Τρομοκρατία στη Σοβιετική Ρωσία δικαιολογήθηκε στη σοβιετική ιστοριογραφία ως εκστρατεία «κατά των αντεπαναστατών» κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου του 1918–1921, με πρωτεύοντα στόχο της εκείνους τους αντικομμουνιστές μαχητές που συμμετείχαν στους Λευκούς («Λευκός Στρατός»). Οι Μπολσεβίκοι ανέφεραν οποιεσδήποτε αντι-μπολσεβίκικες φατρίες συλλήβδην ως «Λευκούς», ανεξάρτητα από το αν αυτές οι φατρίες υποστήριζαν πραγματικά το Λευκό Κίνημα. Ο Λέων Τρότσκυ (Λεφ Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν) το 1920 περιέγραψε ως εξής την υπόθεση της Κόκκινης Τρομοκρατίας: «Η σοβαρότητα της δικτατορίας του προλεταριάτου στη Ρωσία, ..., διαμορφώθηκε από λιγότερο δύσκολες συνθήκες σε σχέση με τη Γαλλική Επανάσταση. Υπήρχε ένα συνεχές μέτωπο, στα βόρεια και νότια, στα ανατολικά και δυτικά. Εκτός από τους στρατιώτες της Ρωσικής Λευκής Φρουράς του Κολτσάκ, του Ντενίκιν και άλλων, υπάρχουν και αυτοί που επιτίθενται στη Σοβιετική Ρωσία, ταυτόχρονα ή με τη σειρά: Γερμανοί, Αυστριακοί, Τσέχο-Σλοβάκοι, Σέρβοι, Πολωνοί, Ουκρανοί, Ρουμάνοι, Γάλλοι, Βρετανοί, Αμερικανοί, Ιάπωνες, Φινλανδοί, Εσθονοί, Λιθουανοί ... Σε μια χώρα που πλήττεται από έναν αποκλεισμό και πνίγεται από την πείνα, υπάρχουν συνωμοσίες, εξεγέρσεις, τρομοκρατικές ενέργειες και καταστροφή δρόμων και γεφυρών». – [Τρότσκι (1920)]

Ο Μάρτιν Ιβάνοβιτς Λάτσις (γεννηθείς ως Γιάνις Σούντραμπς, 1888 –1938), επικεφαλής της Ουκρανικής Τσέκα, δήλωσε στο περιοδικό «Κόκκινη Τρομοκρατία», την 1η Νοεμβρίου 1918 : «Δεν παλεύουμε ενάντια σε μεμονωμένα άτομα. Εξολοθρεύουμε την αστική τάξη ως τάξη. Μην ψάχνετε σε φακέλους αποδεικτικών στοιχείων για να δείτε αν ο κατηγορούμενος ήρθε εναντίον των Σοβιετικών με όπλα ή λόγια. Ρωτήστε τον σε ποια τάξη ανήκει, ποιο είναι το υπόβαθρο του, η εκπαίδευσή του, το επάγγελμά του. Αυτές είναι οι ερωτήσεις που θα καθορίσουν τη μοίρα των κατηγορουμένων. Αυτή είναι η έννοια και η ουσία του κόκκινου τρόμου». – [Μάρτιν Λάτσις (1918)]

Ενώ επαίνεσε τις ικανότητες του Λάτσις, ο Λένιν επέκρινε την εκ μέρους του υπεράσπισή της γενικευμένης κι αδιάκριτης τρομοκρατίας, ως «παράλογη» και διακινδυνεύουσα «ανείπωτη ζημία στον κομμουνισμό», επειδή :

«Πολιτική δυσπιστία σημαίνει ότι δεν πρέπει να θέσουμε μη σοβιετικούς ανθρώπους σε πολιτικά υπεύθυνες θέσεις. Σημαίνει ότι η Τσέκα πρέπει να διατηρεί ένα κοφτερό μάτι πάνω στα μέλη των τάξεων, στα τμήματα ή στις ομάδες που έχουν κλίσεις προς τους Λευκούς φρουρούς. (Αν και, παρεμπιπτόντως, δεν χρειάζεται να κινηθείτε στα ίδια παράλογα μήκη, όπως έκανε ο σύντροφος Λάτσις, ένας από τους καλύτερους, δοκιμασμένους και άξιους κομμουνιστές, στο περιοδικό του στο Καζάν “Κόκκινη Τρομοκρατία”. Ήθελε να πει ότι η κόκκινη τρομοκρατία σήμαινε τη βίαιη καταστολή των εκμεταλλευτών οι οποίοι προσπάθησαν να αποκαταστήσουν την κυριαρχία τους, αλλά αντ 'αυτού, το έθεσε με αυτόν τον τρόπο [στη σελίδα 2 του πρώτου τεύχους του περιοδικού του]: "Μη ψάχνετε [!!;] στα αρχεία των αποδείξεων αν η στάση κάποιου εναντίον του Σοβιέτ ήταν ένοπλη ή μόνο λεκτική ") ... Η πολιτική δυσπιστία προς τα μέλη μιας αστικής συσκευής είναι νόμιμη και απαραίτητη. Αλλά το να αρνηθείς να τα χρησιμοποιήσεις στη διοίκηση και στις κατασκευές θα ήταν η κορύφωση της τρέλλας, γεμάτη με ανείπωτη ζημιά στον κομμουνισμό. »

[Λένιν : «Μία μικρή εικόνα στην εικονογράφηση των Μεγάλων Προβλημάτων», εφημερίδα «Αλήθεια» (Πράβντα – Правда), Φύλλο 258, 7 Νοεμβρίου 1926.]

Ο αγώνας εξόντωσης των αντιπάλων τους με την Κόκκινη Τρομοκρατία, περιγράφηκε συνοπτικά από την πλευρά των Μπολσεβίκων εκ μέρους του Γκριγκόρι Εφσέιεβιτς Ζινόβιεφ (γεννηθείς ως Οβσέι-Γκέρσον Αρόνοβιτς Ραντομισίσκι, γνωστός επίσης με το όνομα Χιρστς Απφελμπάουμ) στα μέσα Σεπτεμβρίου 1918: «Για να νικήσουμε τους εχθρούς μας πρέπει να έχουμε τον δικό μας σοσιαλιστικό μιλιταρισμό. Πρέπει να φέρουμε προς εμάς 90 εκατομμύρια από τα 100 εκατομμύρια του πληθυσμού της Σοβιετικής Ρωσίας. Όσο για τα υπόλοιπα, δεν έχουμε τίποτα να τους πούμε. Πρέπει να εκμηδενιστούν.» - [Ζινόβιεφ, «Βόρεια Κομμούνα» (Σεβέρναγια Κομμούνα- Северная коммуна) , αριθμός 109, 19 Σεπτεμβρίου 1918, σελίδα 2) έκδοση της «Ένωσης Κομμουνιστικών Κοινοτήτων της Βόρειας Περιοχής»].

Η εκστρατεία της Κόκκινης Τρομοκρατίας θεωρείται ότι ξεκίνησε επίσημα μεταξύ 17–30 Αυγούστου 1918, ως αντίποινα για δύο απόπειρες δολοφονίας (μία από τις οποίες ήταν επιτυχής). Ωστόσο, το επίσημο διάταγμα για την Κόκκινη Τρομοκρατία, εκδόθηκε λίγο αργότερα, τον Σεπτέμβριο.

Από τον Δεκέμβριο του 1917, ανατέθηκε στον Φελίξ Τζερζίνσκι να ξεριζώσει «με κάθε τρόπο» τις «αντεπαναστατικές απειλές» κατά της σοβιετικής κυβέρνησης.Ο Τζερζίνσκι ήταν ο διευθυντής της «Πανρωσικής Έκτακτης Επιτροπής», της προαναφερόμενης Τσέκα, που χρησίμευσε και ως μυστική αστυνομία του Καθεστώτος.

Στις 11 Αυγούστου 1918, πριν από τα καθοριστικά γεγονότα που θα ξεκινήσουν επίσημα τον τρόμο, ο Λένιν έστειλε τηλεγραφήματα «για να εισαγάγει μαζική τρομοκρατία» στο Νίζνι Νόβγκοροντ, ως απάντηση σε μιαν ύποπτη πολιτική εξέγερση εκεί, αλλά και για να «συντρίψει» τους γαιοκτήμονες στην Πένζα που αντιστάθηκαν, (μερικές φορές βίαια), στην επίταξη των σιτηρών τους από τα κομμουνιστικά στρατιωτικά αποσπάσματα:

Η Διαβόητη Διαταγή του Λένιν για Απαγχονισμούς των Κουλάκων
«Σύντροφοι! Η εξέγερση των κουλάκων στις πέντε περιοχές σας πρέπει να συντριβεί χωρίς έλεος ... Πρέπει να προβείτε σε παραδειγματισμό με αυτούς τους ανθρώπους.
   (1) Κρεμάστε (εννοώ δημοσίως, έτσι ώστε να το βλέπουν οι άνθρωποι) τουλάχιστον 100 

         κουλάκους, πλούσιους μπάσταρδους και γνωστούς απομυζητές αίματος.
   (2) Δημοσιεύστε τα ονόματά τους.
   (3) Πάρτε όλο το σιτάρι τους.
   (4) Ξεχωρίστε τους ομήρους σύμφωνα με τις οδηγίες μου στο χθεσινό τηλεγράφημα.

Κάντε όλα αυτά έτσι ώστε για μίλια γύρω οι άνθρωποι να τα βλέπουν όλα, να τα καταλαβαίνουν, να τρέμουν και να λένε στον εαυτό τους ότι σκοτώνουμε τους αιματηρούς κουλάκους και ότι θα συνεχίσουμε να το κάνουμε ...

Δικός σας, Λένιν.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ. Βρείτε πιο σκληρούς ανθρώπους!»


[Κουλάκοι («εύποροι» αγρότες - кула́к. «Κυριολεκτικά «γροθιά» - «πυγμή», «σφιχτός σα γροθιά»), ήταν ο όρος που χρησιμοποιήθηκε περί το τέλος της ρωσικής Αυτοκρατορίας για να περιγράφει αγρότες που είχαν χερσαία ιδιοκτησία μεγαλύτερη από 32 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης.]

Γ. Φουντάς
(συνεχίζεται) 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ