ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

[...]
Ένα «κίνημα» που για δεκαετίες κοιτάζεται στον καθρέπτη και περιμένει να ακούσει ότι αυτό είναι το πιο όμορφο,

δεν είναι κίνημα και είναι καταδικασμένο να πεθάνει,

παίρνοντας στον τάφο και τις Ιδέες και τις Σημαίες και αφήνοντάς τις στα σκουλήκια του χώματος. 

Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΟΥ "ΧΩΡΟΥ"
"ALLEZ MARINE"

Δέχομαι ότι ο χώρος, η παράταξη, όπως θέλετε χαρακτηρίστε, των Εθνικοπατριωτών - και πάλι δεν με πολυνοιάζει ο όρος που σας εκφράζει καλύτερα - έχει πολλά θέματα να λύσει.
Έχει ατέλειες και πολλές ταχύτητες. Έχει αρκετές αντίρροπες δυνάμεις μέσα στο οικοσύστημά του.

Σε κάποιο βαθμό αυτό είναι αντιπαραγωγικό και ανασταλτικό. Όμως είναι και αναγκαίο πολιτικό στάδιο.
Αυτό που σίγουρα δεν είναι αναγκαίο, σίγουρα είναι διαλυτικό και χρήσιμο μόνο στον αντίπαλο, είναι η μιζέρια.

Είναι τραγικό όταν σήμερα, κάποιος που θεωρεί εαυτόν εθνικιστή ή πατριώτη ή συντηρητικό (με την ορθή έννοια) αρνείται να ασχοληθεί επίπονα με τα προβλήματα, αποφεύγει να κουραστεί διαβάζοντας κάθε στοχαστή της Ιδέας, βρίσκει δικαιολογίες για να μην διαβιεί βίο με βάση τον αξιακό κώδικα των παραδόσεων και των επιταγών της φυλής.

Είναι τραγικό, όταν καταγγέλλει την Λερναία Ύδρα των ΜΜΕ, μόνο όταν θίγουν τον μικρόκοσμό του, αλλά σε κάθε άλλη περίπτωση είναι θύμα της προπαγάνδας και η άποψή του διαμορφώνεται από το κύριο εργαλείο του διεθνισμού, την τηλεόραση.

Είναι τραγικό όταν προτιμά το εύκολο και το εύπεπτο. Προτιμά το κουτσομπολιό από την κοινωνική ευαισθησία, την ανάγνωση επικεφαλίδων από την μελέτη, την πληροφόρηση από την γνώση και τέλος την βολή από τον αγώνα.
Οι περισσότεροι ρωτούν: «Και τι να κάνουμε; Πώς να αγωνιστούμε; Ποιος θα τους σταματήσει;»

Ο Αγώνας αγαπητοί μου, ξεκινάει από το μυαλό και την ψυχή μας. Βρίσκει εφαρμογή στο σπίτι μας. Επηρεάζει τον περίγυρό μας. Και μετά διαχέεται στην ευρύτερη κοινωνία.
Κάντε λοιπόν πράξη αυτά που θέλετε κάποιοι άλλοι να κάνουν…για εσάς.

Για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον εαυτό μας. «Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να γίνει» έλεγε ένας πολύ σοφός άνθρωπος, ο Γκάντι, που έκανε μιαν απάνθρωπη Αυτοκρατορία να γονατίσει μπροστά του.

Να εφαρμόσουμε στον εαυτό μας αυτά που θέλουμε να εφαρμόσουμε στην κοινωνία αλλιώς είμαστε τενεκέδες κι όχι ευγενή μέταλλα. Ζήστε λοιπόν με κώδικα. Τιμάτε τις παραδόσεις, Μελετήστε. Βάλτε περιορισμούς στον εαυτό σας και δείτε ότι έτσι οι δυνατότητές σας γίνονται απεριόριστες κι όχι άναρχες.

Αντί για τα παραπάνω, στον «χώρο» κυριαρχεί μια μιζέρια. Κανείς δεν είναι αρκετά καλός, ή γνήσιος ή σκληροπυρηνικός ή αγαθός ή ικανός για εμάς… Βλέπετε, αν κάποιος ήταν, τότε θα έπρεπε να ακολουθήσουμε το παράδειγμά του, κι αυτό θα ήταν δύσκολο. Τώρα, μπορούμε να είμαστε απλοί παρατηρητές και ταυτόχρονα σκληροί κριτές, αφού κανείς δεν αξίζει.
Αυτή είναι η ακτινογραφία της μιζέριας του «χώρου». Είναι η προβολή των αδυναμιών μας. Η βολική λύση για να μην κάνουμε κάτι.

Μην νομίζετε όμως ότι αυτό είναι ‘’προνόμιο’’ της χώρας μας. Και αλλού συμβαίνει. Και συμβαίνει διότι είναι μια ατόφια ψυχολογική επιχείρηση των αντιπάλων που είναι και ενεργητικοί και δάσκαλοι της προπαγάνδας.

Στην Γαλλία σήμερα έχει εκλογές. Το Πατριωτικό κόμμα της Λεπέν, μετά από αγώνες μιας ολόκληρης ζωής, έχει φτάσει μιαν ανάσα από την Γαλλική Προεδρία. Ποτέ δεν ήταν πιο κοντά. Η οικογένεια Λεπέν είναι σύμβολο των Εθνικιστών της Ευρώπης. Ο πατέρας Λεπέν είναι ένας άνθρωπος που έκανε τον αξιακό κώδικα πραγματικότητα. Αγωνίσθηκε με όλους τους τρόπους για την Πατρίδα και την Ευρώπη των Εθνών και κράτησε την Ιδέα ζωντανή σε εποχές κατακλυσμιαίας αριστερίλας και καλπάζοντος καπιταλισμού.

Η κόρη πήρε το Εθνικό Μέτωπο και το εξέλιξε σε ένα σύγχρονο ενωτικό συνδυασμό που πλέον απαντά με πειστικότητα και ευθύτητα στα καθημερινά προβλήματα των Γάλλων, προτάσσοντας το πατριωτικό συμφέρον. Και καλά έκανε και ορθά έπραξε. Όσο κι αν σας σοκάρει, καλό είναι να ξυπνήσετε και να καταλάβετε ‘ότι δεν υπάρχει «κίνημα» που μένει ακίνητο στον χρόνο.

Ένα «κίνημα» που για δεκαετίες κοιτάζεται στον καθρέπτη και περιμένει να ακούσει ότι αυτό είναι το πιο όμορφο, δεν είναι κίνημα και είναι καταδικασμένο να πεθάνει, παίρνοντας στον τάφο και τις Ιδέες και τις Σημαίες και αφήνοντάς τις στα σκουλήκια του χώματος.
Ένα κίνημα οφείλει να κινείται, να εξελίσσεται και να αντιλαμβάνεται ότι σε έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα είναι ντροπιαστικό για τις υπέροχες κι αληθινές Ιδέες μας να γινόμαστε πολιτικοί αυτόχειρες.

Η μιζέρια λοιπόν υπάρχει και στην Γαλλία. Μαθαίνω ότι οι κύριοι υποστηρικτές του Ζεμούρ είναι οι τέως Μετωπικοί (Εθνικό Μέτωπο) απογοητευμένοι με τις «κοσμικές» αντιλήψεις της Λεπέν. Αυτοί που είναι σκληροπυρηνικοί Εθνικιστές ενώ εκείνη έβαλε νερό στο κρασί της, κατ’ αυτούς.

Αυτοί λοιπόν σε μιαν απίστευτη ιδεολογική διαστροφή, βρίσκουν λίγη την Λεπέν αλλά ικανό τον Ζεμούρ. Τον Ζεμούρ που δεν ανήκει στο Γαλλικό Έθνος. Τον Ζεμούρ που είναι Ιουδαίος. Τον Ζεμούρ που έζησε ως δημοσιογράφος των ΜΜΕ. Τον Ζεμούρ που εμφανίστηκε ξαφνικά στην πολιτική σκηνή με προφανή σκοπό να κόψει ψήφους από την Λεπέν. Αυτός τους κάνει.
Η Λεπέν που έχει ζήσει βομβιστικές επιθέσεις, διώξεις, διαβολές, απαξίωση και είναι στόχος της ΝΤΠ, όχι δεν τους κάνει γιατί…έβαλε νερό στο κρασί της…

Αυτή είναι η μιζέρια που αν δεν πολεμηθεί άμεσα, από όλους μας, θα έχουμε άπαντες την ευτυχία στα επόμενα χρόνια να ζήσουμε στην κολεκτίβα ενός kibbutz. 

Χαράλαμπος Βουκελάτος

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ