ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Σε πρώτη φάση, και πριν διαμορφωθεί στη συνείδηση των πολλών ένας πολιτικός φορέας που θα τους αγκάλιαζε, είδα να ανεβαίνουν στα μικρόφωνα διάφορα κολλητάρια και συγγενολόι που παπαγάλιζαν φτηνές ατάκες και πατσαβούριαζαν τα ίδια και τα ίδια μόνο και μόνο για να γίνουν αναγνωρίσιμοι από το κοινό
 

ΣΠΑΘΑΤΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ - OVERTURE 

Γεια και χαρά σε όλες και όλους.
Τον πολύ παλιό καιρό στην στρογγυλή τράπεζα του Κάμελοτ οι ιππότες, νικητές και τροπαιούχοι, συζητούσαν και διασκέδαζαν. Ήταν τότε που αιφνιδιαστικά ο βασιλιάς Αρθούρος ρωτάει τον Μέρλιν: «Ποιά είναι η σπουδαιότερη αρετή ενός ιππότη;» Ο Μέρλιν, με τα πολλά τελικά του απάντησε: «Οι αρετές είναι πολλές και πλέκονται μεταξύ τους όπως τα μέταλλα που φτιάχνουν τα διάφορα κράματα. Αν όμως θέλεις να σου ξεχωρίσω μία πάνω απ’ όλες, τότε αυτή είναι η αλήθεια».

Είναι λοιπόν τώρα που ήρθε ο καιρός να πούμε αλήθειες. Δεν μιλάω για μασκαρεμένες ιστορίες κοινής αποδοχής αλλά για την αλήθεια όπως εγώ (ανάμεσα σε πολλούς άλλους) την έζησα όταν ακόμη ήμουν σχετικά νέος.
Έχει περάσει πάνω από μία δωδεκαετία από τότε που σε μία γειτονιά της Αθήνας κόντρα σε όλους και όλα μερικές εκατοντάδες νέοι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και πολέμησαν με τα χέρια τους και τα κορμιά τους εναντίον οργάνων της κοινοβουλευτικής τάξης, τηλεοπτικών σταθμών και παρακρατικών συμμοριών, τους νίκησαν όλους και με τις πράξεις τους διακήρυξαν: Θέλουμε την Πατρίδα μας πίσω.

Καθένα από αυτά τα παιδιά ξεκίνησε από το σπίτι του, μόνος του, χωρίς δίκτυα συνεννόησης και χωρίς καμία εξασφάλιση για τη σωματική του ακεραιότητα. Συγκεντρώθηκαν, γνωρίστηκαν και έδωσαν έναν όρκο, ο καθένας στον εαυτό του, να τιμήσει τα παντελόνια που φοράει και αυτή την έμφυτη λαχτάρα που τον καταλάμβανε και που πήγαζε από τη φυσική δύναμη της καταγωγής του. Αυτό ήταν το σημείο μηδέν από όπου θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει ένα Κίνημα που όμοιό του δεν είχε δει η χώρα.

Ο ηρωισμός αυτών των παιδιών έκανε εκατοντάδες χιλιάδες καρδιές Ελλήνων να σκιρτήσουν. Η μαγιά ήταν έτοιμη και με την κατάλληλη οργάνωση ένα Εθνικό Κίνημα θα μπορούσε να αναπτυχθεί και να γίνει παράδειγμα για όλη την Ευρώπη. Αυτά ίσχυαν τότε.

Την ευθύνη πήραν αυτοί που μπήκαν μπροστά και ανέλαβαν να οδηγήσουν πολιτικά την κατάσταση. Πήραν την ευθύνη ή άρπαξαν την ευκαιρία άλλοι να αναδείξουν τους εαυτούς τους και άλλοι, οι περισσότεροι, λιγούρηδες και μη, να βάλουν τη χερούκλα τους με εργολαβικό θράσος στον «αφρό» που φαινόταν στον ορίζοντα;

Σε πρώτη φάση, και πριν διαμορφωθεί στη συνείδηση των πολλών ένας πολιτικός φορέας που θα τους αγκάλιαζε, είδα να ανεβαίνουν στα μικρόφωνα διάφορα κολλητάρια και συγγενολόϊ που παπαγάλιζαν φτηνές ατάκες και πατσαβούριαζαν τα ίδια και τα ίδια μόνο και μόνο για να γίνουν αναγνωρίσιμοι από το κοινό. Μετά από μερικές εβδομάδες η πρώτη φουρνιά των νεαρών αγωνιστών αποσύρθηκε τουτέστιν την κοπάνησε καθότι δεν ήθελε τον κάθε φίτσουλα να βγαίνει και να μοστράρεται πατώντας στους δικούς τους αγώνες. Όσοι ήταν παρόντες εκείνη την εποχή τα ξέρουν, όσοι δεν ήταν παρόντες αλλά ξύπνησαν αργότερα ας τα μαθαίνουν για να ξέρουν ότι το κακό ξεκίνησε από τότε, από την αρχή του δράματος, και όχι στην πορεία γιατί και καλά «μας πολέμησε το σύστημα». Από την αρχή η πορεία πήρε λάθος μονοπάτι. Έμειναν μόνο οι παρέες των ημετέρων και ο άσχετος κόσμος που είχε την ελπίδα ¨ότι κάτι πάει να γίνει.

Αυτοί, οι αγωνιστές που έδωσαν τις πρώτες μάχες είχαν ήδη αποχωρίσει, δηλαδή αυτοί που έπρεπε να μείνουν πρώτοι και να στελεχώσουν την προσπάθεια ενισχύοντάς την.
Ο πολιτικός φορέας θα έπρεπε να προκόψει χωρίς οργάνωση, χωρίς αξιοκρατία και χωρίς Κίνημα.
Θα τα πούμε παρακάτω...

RAGNAR LOTHBROK 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ