ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

[...]
Η μαζική επένδυση στην «συνθετική βιολογία» έχει διπλό χαρακτήρα,
ο οποίος εκφράζεται τόσο στην ιατρική όσο και στην στρατιωτική έρευνα...
 


Βιολογικός πόλεμος και εμβόλια mRNA 

Η ρήση του Ηράκλειτου «πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί» αποτελεί μια βιωμένη εμπειρία που μας έχει κληροδοτηθεί από την ιστορία, μια φιλοσοφική ρήση που δημιουργεί επί των ημερών μας στοχαστικές σκέψεις για τις νέες στρατιωτικές τεχνολογίες του βιολογικού πολέμου δια της χρήσης ιών και βακτηρίων.

Τι σημαίνει βιολογικός πόλεμος; Βιολογικός πόλεμος σημαίνει πρόκληση επιδημιών στην «εχθρική χώρα», με τους κινδύνους και τις συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε πλέον αρκετά. Είναι σαφές ότι σε περίπτωση ξένης ή προσωπικής επίθεσης με βιολογικά όπλα,
ο πληθυσμός και ο στρατός πρέπει να έχουν αποτελεσματική προστασία. Όποιες και αν είναι οι ιδέες της «νίκης» ή της «ήττας» σε αυτή την περίπτωση, η χρήση διαφορετικών ιών ή βακτηρίων αποτελεί μέρος του τακτικού οπλοστασίου. Τι σημαίνει αυτό για τους στρατιωτικούς: Ο εχθρός πρέπει να αιφνιδιαστεί και να βρεθεί χωρίς ειδική προστατευτική ανοσοποίηση, αλλά οι δικές μας δυνάμεις πρέπει να είναι σε θέση να αντιδράσουν γρήγορα και αποτελεσματικά στα δικά μας και στα ξένα μικρόβια.

Η ανάπτυξη, παραγωγή και αποθήκευση βιολογικών όπλων απαγορεύεται από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις ήδη από το 1975. Ωστόσο, επιτρέπεται η εργασία με βιολογικούς μικροοργανισμούς και τοξίνες, εφόσον «δικαιολογούνται από προληπτικούς, προστατευτικούς ή άλλους ειρηνικούς σκοπούς». Αυτό καθιστά δυνατή την εργασία σε «απωθητικά» κατά βιολογικών όπλων. Αυτό σημαίνει ότι οι προστατευτικοί και αμυντικοί παράγοντες που αναπτύσσονται και φυλάσσονται καθιστούν δυνατή την χρήση βιολογικών όπλων, καθώς αυτοί οι παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως «πυρομαχικά».

Πριν από δέκα χρόνια το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ χρηματοδότησε μέσω της DARPA (Defence Advanced Research Projects Agency) και BARDA (Biomedical Advanced Research and Development Authority) με πολλά εκατομμύρια δολάρια την έρευνα και την ανάπτυξη της συνθετικής βιολογίας ως μέσο «βιοάμυνας». Ως αποτέλεσμα και με την συνδρομή μη στρατιωτικών φαρμακευτικών εταιριών αναπτύχθηκε η τεχνολογία mRNA (messenger Ribonucleic Acid) που περιέχεται σήμερα στα εμβόλια SARS-CoV-2, μια τεχνολογία ενός μαζικά εφαρμόσιμου και ευέλικτου μηχανισμού προστασίας από βιολογικούς κινδύνους. Μια από τις εταιρίες που υπέγραψαν συμβόλαιο ύψους πολλών εκατομμυρίων δολαρίων με την DARPA για την ανάπτυξη της τεχνολογίας mRNA ήταν η εταιρία βιοτεχνολογίας Pfizer.

Στην σύμβαση που υπέγραψε το 2013 η Pfizer με την DARPA αναφέροντα τα εξής: «Η Pfizer θα πραγματοποιήσει ένα πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης με στόχο την ανάπτυξη μιας τεχνολογικής πλατφόρμας για τον εντοπισμό αναδυόμενων παθογόνων απευθείας σε ένα μολυσμένο ή εκτεθειμένο άτομο και στην συνέχεια την παραγωγή προστατευτικών αντισωμάτων στον οργανισμό τους».
Την ίδια χρονιά η DARPA υπέγραψε συμφωνία και με το βιοεργαστήριο Moderna.
Η συμφωνία αναφέρει: «Η Moderna θα αναπτύξει μια θεραπευτική πλατφόρμα mRNA για την προστασία από γνωστές και άγνωστες μολυσματικές ασθένειες και απειλές από γενετικά τροποποιημένους βιολογικούς οργανισμούς».
Έτσι Pfizer και Moderna έγιναν δικαιούχοι υψηλών χορηγιών από στρατιωτικά ερευνητικά προγράμματα, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την στρατιωτική φύση της έρευνας για την τεχνολογία mRNA. Σημειώνεται μετ’ επιτάσεως ότι εκτός από την DARPA και BARDA χορηγοί της Pfizer και Moderna ήταν το ίδρυμα «Bill and Melinda Gates Foundation» σε αντάλλαγμα για μετοχές διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.

Πρέπει να τονισθεί ότι χωρίς την ταυτόχρονα αναπτυγμένη τεχνική της «γονιδιακής χειρουργικής» ή της «επεξεργασίας γονιδίων», για την οποία το βραβείο Νόμπελ απονεμήθηκε σε δύο επιστήμονες το 2012 (Ρόμπερτ Λέφκοβιτς του Πανεπιστημίου Ντιουκ και Μπράιαν Κομπίλκα του Στάνφορντ), η πλατφόρμα mRNA για εμβόλια δεν θα ήταν δυνατή (ή κερδοφόρα). Το σύστημα με την ονομασία CRISPR/Cas9 καθιστά δυνατή την πραγματοποίηση αλλαγών στις γενετικές αλληλουχίες (κωδικοποιήσεις) των ζωντανών όντων με μεγαλύτερη ακρίβεια, ταχύτητα και εξοικονόμηση κόστους.
Η αυτόματη γονιδιακή διάσπαση και επαναπρογραμματισμός με την βοήθεια αυτόματων μηχανών αλληλούχισης και ενός προγράμματος υπολογιστή αποτελεί πλέον μέρος της καθημερινής ζωής των βιοεργαστηρίων.
Υπάρχει και ένας τρίτος παράγοντας που κατέστησε δυνατή την τεχνολογία mRNA: Η χρήση νανοσωματιδίων. Τα μικροσκοπικά σφαιρίδια λίπους περιβάλλουν το γενετικό υλικό και επιτρέπουν την διαδικασία της σύντηξης των κυττάρων να προκαλέσει την ανοσολογική απόκριση. Όμως οι συνέπειες των προσωρινών εναποθέσεων στα όργανα του σώματος και στον εγκέφαλο μετά από ενισχυτικές δόσεις είναι ακόμη ανεξερεύνητες.

Συμπερασματικά, μπορεί να ειπωθεί ότι ήδη από το 2012-2013, το αμερικανικό Πεντάγωνο είχε τις βασικές έννοιες των τεχνικών που εφαρμόζονται σήμερα στα εμβόλια mRNA και ανέθεσε στις φαρμακευτικές εταιρείες την περαιτέρω ανάπτυξη. Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι βραχυπρόθεσμες ανοσολογικές αποκρίσεις σε διαφορετικά, ταχέως εμφανιζόμενα παθογόνα είναι πιο σημαντικές υπό συνθήκες βιολογικού πολέμου από την μακροχρόνια ανοσοποίηση με παραδοσιακά νεκρά εμβόλια. Και αυτά ακριβώς είναι τα χαρακτηριστικά των σημερινών εμβολίων mRNA κατά των παραλλαγών COVID.

Η μαζική επένδυση στην «συνθετική βιολογία» έχει διπλό χαρακτήρα, ο οποίος εκφράζεται τόσο στην ιατρική όσο και στην στρατιωτική έρευνα. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξηγήσουμε τα τεράστια ποσά των χρημάτων που έχουν δαπανηθεί για αυτό, ιδίως στις ΗΠΑ. Θα ήταν το πιο ακριβό πρόγραμμα εμβολίων στην ανθρώπινη ιστορία, αν δεν αποτελούσε μέρος ενός μακροπρόθεσμου στρατηγικού αμυντικού ή επιθετικού έργου που εξελίσσεται σταδιακά.

Έτσι με την βοήθεια εκατομμυρίων ευρώ, η φαρμακοβιομηχανία ξεκίνησε τον «βιοσυνθετικό» δρόμο από το 2013 και μετά, πειραματιζόμενη με ιούς και βακτήρια για την μελλοντική διαθεσιμότητα τους στα νέα εμβόλια. Σε αρκετές χώρες σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν οι απαραίτητες υποδομές για την μαζική παραγωγή εμβολίων, εργαστήρια μεγάλης κλίμακας με εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, ενώ εκπαιδεύτηκε και το κατάλληλο προσωπικό. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην αρχή της πανδημίας, οι αλυσίδες παραγωγής ήταν σε μεγάλο βαθμό στη θέση τους, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να σχεδιαστεί βραχυπρόθεσμα.

Το πιο συγκλονιστικό είναι το γεγονός ότι το έργο χρειαζόταν μια πραγματική επιδημία στο τελικό της στάδιο για να επιτύχει τον στόχο του. Επειδή το σίγουρα καθοριστικό πράγμα εξακολουθούσε να λείπει από την έρευνα: Τα πραγματικά δεδομένα δοκιμών για τον άνθρωπο. Τουτέστιν έπρεπε να αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα των εμβολίων mRNA έναντι ενός συγκεκριμένου ιού σε επιδημική κατάσταση. Έπρεπε να συγκριθούν δεκάδες χιλιάδες εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι εξεταζόμενοι σε πραγματικό κίνδυνο μόλυνσης. Έπρεπε να γίνουν γνωστές οι παρενέργειες στους ανθρώπους, έστω και αν σε μεγάλο βαθμό αποκρύπτονται αυτές οι παρενέργειες από τους επιστήμονες που είναι στην λίστα χορηγιών των Pfizer και Moderna.

Προφανώς οι μυημένοι στρατιωτικοί, πολιτικοί και επιστήμονες στα κέντρα λήψης αποφάσεων του δυτικού κόσμου πρέπει να το γνώριζαν αυτό. Η λογική δεν μπορεί να διαψευστεί. Η επιστημονική και πρακτική αξιολόγηση του έργου είναι απαραίτητη για τους φορείς εκμετάλλευσης, μετά τα δισεκατομμύρια που επενδύθηκαν και λόγω του μακροπρόθεσμου στρατιωτικού σχεδιασμού. Μόνο μέσω ενός «υπαρξιακού» στρατιωτικού στόχου στο υψηλότερο επίπεδο μπορούν οι ελίτ της εξουσίας να δικαιολογήσουν αυτό το σενάριο, κάτι που είναι γνωστό από την ιστορία.

Τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης ουδέποτε έχουν αναφερθεί στην μακροχρόνια χρηματοδότηση του αμερικανικού Πενταγώνου μέσω της DARPA και BARDA στην τεχνολογία mRNA. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η πανδημία ήταν και είναι η αναπόφευκτη συνέπεια του έργου αυτής της χρηματοδότησης και των επιστημονικών αποφάσεων.
Μια επιστήμη με ανθρωπιστική μεταμφίεση που στα χέρια της ελίτ εξουσίας γίνεται θανάσιμη παγίδα για την ανθρωπότητα
.

Georg LAH
  

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ