ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

[...]
Ο κυνισμός των οπαδών αυτής της πολιτικής έχει προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό που θυμίζει τις παραμονές της Γαλλικής Επανάστασης...
 

Παρακμή και κυνισμός της διεθνούς ολιγαρχίας
και των ανδρεικέλων τους

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Είτε επρόκειτο για την οικονομική κρίση, τον κορωναϊό ή τον σημερινό πόλεμο στην Ουκρανία, αυτά τα γεγονότα έχουν το εξής κοινό:
Οι πλούσιοι έγιναν ή γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Οι πολιτικές που οδήγησαν σε αυτή την εξέλιξη είναι αυτές της διεθνούς ολιγαρχίας και
των μαριονετών τους στα κοινοβούλια και στις κυβερνήσεις της Δύσης.

Η ουσία είναι ότι από την οικονομική κρίση, από τον κορωναϊό ή τον πόλεμο στην Ουκρανία ωφελείται μόνο μία ομάδα ολιγαρχών και αυτή η ομάδα είναι που καθορίζει την πολιτική της αυτοαποκαλούμενης Δύσης.
Ούτε οι εφάπαξ πληρωμές, ούτε οι επιδοτήσεις καυσίμων, ούτε τα κουπόνια για τρόφιμα (που έπονται) μπορούν να το αποκρύψουν αυτό το γεγονός. Ενώ οι τελικοί χρήστες πρέπει να πληρώνουν επιπλέον, όπως για παράδειγμα με την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ ένας φόρος υπερκερδών παραμένει ταμπού, η διαδικασία του νεοφιλελεύθερου πλουτισμού συνεχίζεται εις βάρος εκείνων στους οποίους οφείλεται η δημιουργία αξίας.
Ο κυνισμός των οπαδών αυτής της πολιτικής έχει προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό που θυμίζει τις παραμονές της Γαλλικής Επανάστασης.

Σε αυτό το κυνικό πλαίσιο ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού όταν διαμαρτύρεται περιγράφεται ως όχλος και κανείς στην πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στο δικαστικό σώμα, δεν βλέπει λόγο να τοποθετηθεί υπέρ του.
Το νεοφιλελεύθερο συνονθύλευμα της πολιτικής δεν θυμάται την άτυχη Μαρία Αντουανέτα και την τραγωδία της, υιοθετεί ωστόσο τα ρητορικά της ξεσπάσματα ως δικά του, αποδεικνύοντας το προχωρημένο στάδιο της παρακμής.

Όπως και η Γαλλίδα βασίλισσα που προσγειώθηκε στη γκιλοτίνα, η οποία φέρεται να συμβούλεψε τους ανθρώπους που φώναζαν για ψωμί να φάνε κέικ, πρωθυπουργοί και υπουργοί συμβουλεύουν όλους εκείνους που παραπονιούνται για τις υψηλές τιμές της βενζίνης να οδηγούν ηλεκτρικά αυτοκίνητα ή να χρησιμοποιούν μαζικά μέσα μεταφοράς.
Ο κυνισμός της διεθνούς ολιγαρχίας και των ανδρεικέλων τους είναι παγκόσμιος και αλυσιτελής.

Όμως όλοι αυτοί θα πρέπει να φρεσκάρουν τις γνώσεις τους στην ιστορία, καθώς «Le pain est le droit du peuple» (μετ.: Το ψωμί είναι δικαίωμα του λαού).
Με αυτό το αποτελεσματικό σύνθημα, το οποίο τροφοδοτήθηκε από την πραγματική κατάσταση του πληθυσμού, η Γαλλική Επανάσταση κέρδισε την δυναμική που χρειαζόταν για να εξωθήσει την μοναρχία από τον αυταρχικό θρόνο.

Το ψωμί είναι μια αλληγορική αναφορά στις υπάρχουσες συνθήκες που πρέπει να επιλυθούν πολιτικά. Δεν πρόκειται μόνο για την τιμή του ψωμιού, της βενζίνης ή των τροφίμων, αλλά για μια πολιτική που είναι αποκλειστικά αφιερωμένη στην ευημερία εκείνων που δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους από το να αυξήσουν τον πλούτο τους,
ο οποίος με ληστείες και λεηλασίες μέσω πανδημίας και πολέμων δια αντιπροσώπων έχει φτάσει σε αστρονομικά επίπεδα.

Με τον κυνισμό τους και την αδιαφορία τους για τον λαό (εκτός κι αν κάποιοι νομίζουν ότι τα κουπόνια βενζίνης ή αντικατάστασης ηλεκτρικών συσκευών δείχνει ενδιαφέρον), θυμίζουν όλο και περισσότερο εκείνους που κατέληξαν στην γκιλοτίνα σε μεγάλους αριθμούς κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.

Και οι ολιγάρχες εκείνης της εποχής, μαζί με τις μαριονέτες τους, ήταν αλαζόνες και κυνικοί μέχρι της στιγμής που ο δήμιος τους τοποθέτησε το κεφάλι στην ξύλινη υποδοχή της γκιλοτίνας.

Georg LAH 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ