ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

[...]
Σήμερα η Τουρκία εξάγει οπλικά συστήματα σε 28 χώρες, σύμφωνα δε με το σουηδικό ινστιτούτο SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute) το οποίο παρακολουθεί το παγκόσμιο εμπόριο όπλων, η Τουρκία είναι εις εκ των τριών ταχυτέρων αναπτυσσόμενων χωρών στις εξαγωγές όπλων, μεταξύ 2015-2020 ο όγκος εξαγωγών αυξήθηκε κατά 86%...

Οι εξελίξεις στην τουρκική αμυντική βιομηχανία και
το Μπόλιγουντ του Υμηττού


Η αυξανόμενη τουρκική παρουσία στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Μέση Ανατολή, αλλά και στην διεθνή αγορά όπλων αντικατοπτρίζει αναμφισβήτητα την πρόοδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας όσον αφορά την ανάπτυξη και την κατασκευή σχετικά προηγμένων οπλικών συστημάτων και τεχνολογιών.

Από τη δεκαετία του 1970, όλες οι κυβερνήσεις, παρά τις διαφορές τους στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική, καταβάλλουν συνεχείς προσπάθειες για την ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας με στόχο την εξασφάλιση της προμήθειας όπλων για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Οι πρωτοπόροι των πιο μεγάλων εγχώριων αμυντικών εταιρειών της Τουρκίας ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1970: Η Τουρκική Αεροδιαστημική Βιομηχανία (TAI) το 1973 και η Στρατιωτική Ηλεκτρονική Βιομηχανία (ASELSAN) το 1975. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1980, δημιουργήθηκαν αρκετές ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής πολεμικού υλικού σε συνεργασία με ξένες εταιρείες του κλάδου. Για παράδειγμα, η Tusaş Engine Industries (TEI), ένας κατασκευαστής αεροδιαστημικών κινητήρων, ιδρύθηκε το 1985 ως κοινοπραξία μεταξύ της TAI, της General Electric, του Τουρκικού Ιδρύματος Ενόπλων Δυνάμεων και της Τουρκικής Αεροναυτικής Ένωσης. Ομοίως, ένας από τους κορυφαίους Τούρκους κατασκευαστές αμυντικού υλικού, η FNSS Defence Systems, ιδρύθηκε το 1988 ως κοινοπραξία μεταξύ της αμερικανικής εταιρείας FMC Corporation (αργότερα United Defense LP και τώρα BAE Systems Land Systems) και της Nurol Holding. Η Otokar, μια εταιρεία του ομίλου Koç, άρχισε να κατασκευάζει τροχοφόρα οχήματα το 1987 με την άδεια της Land Rover, γεγονός που στη συνέχεια οδήγησε στην ανάπτυξη των τεθωρακισμένων οχημάτων Akrep και Cobra που κατασκευάζονταν από την Otokar στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό άλμα στην τουρκική αμυντική βιομηχανία πραγματοποιήθηκε ως αποτέλεσμα της οικονομικής άνθησης στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Η έκρηξη επέτρεψε την αύξηση των πόρων που διατέθηκαν στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία και οδήγησε σε πολυάριθμα αναπτυξιακά προγράμματα για στρατιωτικό υλικό. Κατά συνέπεια, ο αριθμός των κύριων και υπεργολάβων εγχώριων εταιρειών, των προμηθευτών τους και του προσωπικού που απασχολείται σε αυτό τον κλάδο αυξήθηκε αλματωδώς. Έως το 2020, όλο και περισσότερες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έχουν εισέλθει στον κλάδο της αμυντικής βιομηχανίας ως υπεργολάβοι. Το 2002 υπήρχαν 56 εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας, αριθμός που αυξήθηκε σε περίπου 1.500 το 2020. Οι υποστηρικτικές κυβερνητικές πολιτικές είχαν ως αποτέλεσμα την παροχή ώθησης για αυτοδυναμία στην αμυντική παραγωγή και την ανάπτυξη ενός πανίσχυρου βιομηχανικού κλάδου στην Τουρκία.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 οι τουρκικές αμυντικές εταιρείες είχαν στραφεί και στις εξαγωγές. Προηγουμένως, οι εξαγωγές πολεμικού υλικού περιορίζονταν γενικά σε μικρά όπλα και πυρομαχικά. Όμως την τελευταία δεκαετία κατάφεραν να εξάγουν τα προϊόντα τους, όπως τεθωρακισμένα οχήματα, ελικόπτερα και drones, στις αγορές της Αφρικής, της Ασίας, αλλά και Ευρώπης (Πολωνία, Ουκρανία), καταφέρνοντας να κερδίσουν ένα σταθερό μερίδιο αγοράς και να ανταγωνιστούν κορυφαίους κατασκευαστές αμυντικού υλικού των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

Αυτή η επιτυχία των πωλήσεων κατέστη δυνατή από τις αλλαγές που εισήγαγε η SSB (Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών που υπάγεται απ’ ευθείας στον Τούρκο Πρόεδρο) προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της βιωσιμότητας του κλάδου. Ως ένας από τους στόχους του στρατηγικού σχεδίου της SSB είναι η αυτάρκεια στους εξοπλισμούς μέχρι του έτους 2023, οπότε και συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του νεοτουρκικού κράτους, καθώς και η στήριξη των τουρκικών αμυντικών εταιρειών ώστε να αυξήσουν τις εξαγωγές τους στις περιφερειακές αγορές. Στο πλαίσιο αυτού του στόχου, η SSB έχει αυξήσει τον αριθμό του προσωπικού παροχής συμβουλών και ακολούθων της αμυντικής βιομηχανίας στις τουρκικές πρεσβείες, διοργανώνει κάθε χρόνο την «εθνική συμμετοχή» των αμυντικών εταιρειών σε διεθνείς εκθέσεις, πραγματοποιεί τακτικά συναντήσεις συνεργασίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας με τα κράτη με τα οποία η Τουρκία έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας, και τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας για την αμυντική βιομηχανία με πάρα πολλές χώρες και έχει ανοίξει γραφεία σε όλο τον κόσμο.

Σήμερα η Τουρκία εξάγει οπλικά συστήματα σε 28 χώρες, σύμφωνα δε με το σουηδικό ινστιτούτο SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute) το οποίο παρακολουθεί το παγκόσμιο εμπόριο όπλων, η Τουρκία είναι εις εκ των τριών ταχυτέρων αναπτυσσόμενων χωρών στις εξαγωγές όπλων, μεταξύ 2015-2020 ο όγκος εξαγωγών αυξήθηκε κατά 86%.

Αυτά συμβαίνουν στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας του εχθρού μας. Ας δούμε τι συμβαίνει στον αντίστοιχο τομέα της Ελλάδας.

Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία (κρατική και ιδιωτική) από τις αρχές του 21ου αιώνα πνέει τα λοίσθια, η απαξίωση της από όλες τις κυβερνήσεις και το πολιτικό σύστημα είναι συνεχής, θα μπορούσε να ειπωθεί και υστερόβουλη αφού αυτή η απαξίωση αναγκάζει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να καλύπτουν σχεδόν αποκλειστικά τα εξοπλιστικά τους προγράμματα με αγορές από το εξωτερικό, προμήθειες που πάντα γίνονται με αντιπροσώπους-μεσάζοντες, χωρίς να εξαιρούνται οι διακρατικές συμβάσεις, αντιπρόσωποι-μεσάζοντες που εξυπηρετούν δια μέσου υπερκοστολογήσεων την ροή μαύρου χρήματος.

Σχετικά με την απαξιωτική συμπεριφορά, ως παράδειγμα θα αναφερθώ στο εργοστάσιο του Υμηττού των ΕΑΣ (πρώην ΠΥΡΚΑΛ). Με τις ευλογίες της κυβέρνησης το εργοστάσιο αυτό που έχει έκταση 170 στρεμμάτων και που παράγει μεταλλικά μέρη πυρομαχικών όλων των διαμετρημάτων, καθώς και τους πυραύλους IRIS σε συνεργασία με πέντε ακόμη νατοϊκά κράτη, το τελευταίο διάστημα έχει μετατραπεί σε χώρο για τα γυρίσματα τηλεοπτικής σειράς. Μάλιστα για να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα ο επικεφαλής των τηλεοπτικών συνεργείων απαίτησε να σταματήσουν να δουλεύουν οι μηχανές και οι εργαζόμενοι των ΕΑΣ, διότι ο θόρυβος ενοχλούσε τους ηθοποιούς και προβλημάτιζε το συνεργείο της ηχοληψίας. Μην νομίσετε ότι υπερβάλλω, η αφήγηση δεν είναι φανταστική, είναι πέρα ως πέρα πραγματική, εξ άλλου υπάρχει η σχετική καταγγελία του σωματείου εργαζομένων. Δηλαδή, το τελευταίο διάστημα το εργοστάσιο Υμηττού αντί παραγωγής πολεμικού υλικού έχει γίνει πλατό γυρισμάτων τύπου Μπόλιγουντ. Αν δεν είναι αυτό ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας, τότε τι είναι;

Προ ενός έτους περίπου ο πρωθυπουργός είχε εξαγγείλει την μετεγκατάσταση των ΕΑΣ από τον Υμηττό σε άλλα εργοστάσια της εταιρίας, πιθανότατα σε αυτά του Αιγίου και Λαυρίου, και την μετατροπή των 170 στρεμμάτων σε «Πάρκο Υπουργείων». Μάλιστα ανετέθη η σχετική μελέτη στην εταιρία Deloitte, η οποία την υπέβαλε τον Δεκέμβριο του 2021. Στην μελέτη εξετάστηκαν οι δυνατότητες μετεγκατάστασης στα άλλα εργοστάσια των ΕΑΣ, με στόχο να εκκενωθεί ω χώρος του Υμηττού έως το τέλος του 2022. Για να γίνει όμως αυτό απαιτούνται, σύμφωνα και με την μελέτη, έργα υποδομής στα άλλα εργοστάσια και πρέπει να αντιμετωπιστούν σωρεία προβλημάτων, όπως αποσυναρμολόγηση-συναρμολόγηση μηχανημάτων και αναλυτικό σχέδιο εργασιών υποστήριξης της μετεγκατάστασης. Από το τέλος Δεκεμβρίου 2021 τίποτε από αυτά δεν έχει γίνει, με αποτέλεσμα την αβεβαιότητα και αγωνία μεταξύ των εργαζομένων και την αυξανόμενη παραγωγική αδράνεια.

Την ώρα λοιπόν που η κυβέρνηση αυτοβαυκαλίζεται με την προμήθεια γαλλικών φρεγατών και μαχητικών, εξοπλιστικά προγράμματα αναγκαία αλλά με μηδενική ελληνική προστιθέμενη αξία, την ώρα που η κυβέρνηση έχει μετατρέψει την πρώην ΠΥΡΚΑΛ σε Μπόλιγουντ, ο εχθρός ακολουθεί μια εντυπωσιακή τροχιά επιτευγμάτων για την πολεμική του βιομηχανία, μιας βιομηχανίας που είναι στυλοβάτης στην επίτευξη των στόχων της αναθεωρητικής του πολιτικής.

Η κατάσταση αν δεν ήταν τόσο σοβαρή, θα ήταν να σπαρταράς από τα γέλια.

Georg Lah 

Share This !

2022 ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHT ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΊ ΑΝΤΊΛΑΛΟΙ